โดยทั่วไปการติดตั้งระบบปรับอากาศสำหรับอาคารอนุรักษ์ที่ยังมีการใช้งานอยู่มักจะเกิดปัยหาทำลายคุณค่าหรือความงามของสถาปัตยกรรม การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและหาข้อเสนอแนะ ในการติดตั้งระบบปรับอากาศสำหรับอาคารอนุรักษ์โดยการศึกษาข้อมูลเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและระบบปรับอากาศ การสำรวจภาคสนามอาคารอนุรักษ์ที่ติดตั้งระบบปรับอากาศได้แก่ พระที่นั่งอมรินทรวินิจไฉยมไหสูรยพิมานพระที่นั่งจักรีมหาปราสาทพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระราชวังเดิม(พระราชวังกรุงธนบุรี) พระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า)พระที่นั่งวิมานเมฆ พระที่นั่งอภิเษกดุสิตตำหนักใหญ่วังบางขุนพรหมและหอประชุมจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย จากการศึกษาครั้งนี้พบว่า ต้องให้ความสำคัญทั้งด้านอาคารอนุรักษ์และระบบปรับอากาศที่ใช้โดยเตรียม การให้มีความสัมพันธ์กันตั้งแต่ต้นข้อพิจารณาด้านอาคารอนุรักษ์ คือประวัติศาสตร์และคุณค่าของอาคารลักษณะรูปแบบสถาปัตยกรรม ระบบประกอบอาคาร การครอบครองและการใช้สอยข้อพิจารณาด้านระบบปรับอากาศที่เกี่ยวข้องกับงานสถาปัตยกรรมคือ ส่วนระบายความร้อน(คอนเดนซิ่งยูนิต) ส่วนการเดินท่อระบบปรับอากาศส่วนกระจายลม(หน้ากากจ่ายลมเย็นและรับลมกลับ) สำหรับอาคารที่ไปสำรวจนั้น พบทั้งความ เหมาะสมและปัญหาในการติดตั้งระบบปรับอากาศในสองเรื่องหลัก คือ ความสัมพันธ์ของระบบปรับอากาศ กับรูปแบบอาคารและสิ่งที่เกิดขึ้นจากการติดตั้งระบบปรับอากาศ เช่น เสียง ทิศทางลมเย็นกลิ่น และการเสื่อมสภาพของวัสดุ สำหรับข้อเสนอแนะในการติดตั้งระบบปรับอากาศในอาคารอนุรักษ์คือต้องเตรียมการตั้งแต่ต้นโดยให้พิจารณาทั้งด้านอาคารและระบบปรับอากาศโดยให้ความสำคัญเท่ากันและสัมพันธ์กัน และเมื่อเลือกวิธีการ ที่เหมาะสมแล้วมีข้อเสนอแนะในการติดตั้ง 3 วิธีคือ ไม่ให้เห็นเลย ให้เห็นบ้างและให้เห็นแต่ไม่เสียหาย เพื่อทดสอบข้อเสนอแนะดังกล่าวจึงทดลองใช้ในกรณีของพระราช-วังพญาไท ซึ่งมีผลด้านข้อพิจารณาด้าน อาคารคือ เป็นพระราชวังที่มีคุณค่าทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และความงามลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นสถาปัตยกรรมอิทธิพลตะวันตก โครงสร้างเสาและคานแต่มีบางส่วนเป็นโครงสร้างผนังรับน้ำหนัก จึงต้องระวัง ในการทุบผนังภายในมีลวดลายเขียนบนผนังและฝ้าเพดานทำให้อาจจะเดินท่อใต้พื้นชั้นสองไม่ได้ตำแหน่งที่ตั้งอาคารมองเห็นได้โดยรอบจึงปัญหาเรื่องส่วนระบายความร้อน(คอนเดนซิ่งยูนิต)ปัจจุบันมีการซ่อมแซมผนังภายนอกและโครงหลังคา และปรับปรุงเพื่อเป็นพิพิธภัณฑ์ในอนาคต ข้อพิจารณาด้านระบบปรับอากาศจึงมีข้อเสนอให้เลือกระบบปรับอากาศแบบแยกส่วน ส่วนระบายความร้อน(คอนเดนซิ่งยูนิต) ให้ซ่อนลงใต้ถุนอาคารหรือระดับต่ำกว่าดิน เพื่อมิให้มองเห็น การเดินท่อใช้วิธีเดินท่อน้ำยาลอดใต้ถุนและช่องท่อส่งน้ำยาขึ้นไปบนชั้นสองในตำแหน่งที่เหมาะสม การจ่ายลมเย็นของชั้นล่างให้ส่งจากใต้ถุนและเป่าขึ้นจากพื้นซึ่งจะเห็นได้บ้างบางมุมมองสำหรับชั้นสองให้ใช้ลักษณะตู้แอร์โดยออกแบบให้กลมกลืนกับรูปแบบสถาปัตยกรรมหรือใช้ท่อน้ำยาขึ้นไปผ่านส่วนกระจายลมให้ลมเย็นลงมาออกทางช่องผนัง