สารเคมีที่ใช้ในการรักษาเสถียรภาพของน้ำยางธรรมชาติ เพื่อป้องกันการจับก้อนของอนุภาคยางนั้น โดยทั่วไปจะใช้แอมโมเนียในปริมาณต่าง ๆ เป็นหลัก และในการเก็บน้ำยางโดยวิธีการเจาะยาง เพื่อเก็บน้ำยางไว้ในถึงพลาสติกนั้น ถ้าหากสามารถเก็บน้ำยางไว้ในช่วงระยะเวลานานก็จะประหยัดค่าแรงงานในการเก็บน้ำยางได้ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อหาชนิดของสารเคมีที่สามารถใช้ทดแทนหรือใช้ร่วมกับแอมโมเนียในปริมาณต่ำ เพื่อรักษาเสถียรภาพของน้ำยางธรรมชาติ สารเคมีที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือแอมโมเนียน ไตรคลอซาน PONPE-9โพลิไวนิลแอลกอฮอล์ โพรพิลีนไกลคอล มีผลในการเพิ่มระยะเวลาในการคงสภาพของน้ำยางธรรมชาติระยะเวลาหนึ่ง และการใช้ร่วมกับแอมโมเนียปริมาณต่ำ ( ( 1.33 phr.) สารเคมีเหล่านี้มีผลในการเพิ่มระยะเวลาในการคงสภาพของน้ำยางธรรมชาติได้นาน 50-80 ชั่วโมง ขึ้นกับชนิดของสารเคมีและความเข้มข้นที่เหมาะสม เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้แอมโมเนียในปริมาณเดียวกันเพียงชนิดเดียวที่สามารถคงสภาพน้ำยางธรรมชาติได้เพียง 30-40 ชั่วโมง