การศึกษาวิเคราะห์ภาษาของบทความแสดงความคิดเห็นในหนังสือพิมพ์ไทย(พ.ศ.2536-2540) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบ องค์ประกอบ ลีลาภาษาและกลวิธีการแสดงความคิดเห็นของบทความแสดงความคิดเห็นโดยใช้ข้อมูลหนังสือพิมพ์ไทย 6 รายชื่อฉบับ คือ ไทยรัฐ เดลินิวส์ สยามรัฐ มติชนสยามโพสต์ และกรุงเทพธุรกิจ ตั้งแต่ ปี พ.ศ.2536-2540 ผลการศึกษาวิจัยพบว่าบทความแสดงความคิดเห็นมุ่งจะแสดงความคิดเห็นต่อประเด็นใดประเด็นหนึ่ง ปัญหาและวิกฤตการณ์อย่างน่าเชื่อถือเพื่อชักจูงใจให้ผู้อ่านคล้อยตาม บทความแสดงความคิดเห็นในหนังสือพิมพ์ไทย 2 รูปแบบ คือบทบรรณาธิการ และบทความประจำ มีองค์ประกอบ 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนนำ และเนื้อเรื่อง และองค์ประกอบ 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนนำ เนื้อเรื่อง และส่วนสรุปมีลีลาการแสดงความคิดเห็นตามวัตถุประสงค์ร่วมกันเป็นการแสดงความคิดเห็นเสนอแนะ คัดค้านหรือโต้แย้ง ตักเตือน และสนับสนุนหรือยกย่อง สรรเสริญบทความแสดงความคิดเห็นแต่ละรูปแบบมีลีลาร่วมกันและลีลาเฉพาะกล่าวคือลีลาร่วมได้แก่ รูปแบบการนำเสนอ องค์ประกอบของบทความ ประเภทการแสดงความคิดเห็น และกลวิธีการแสดงความคิดเห็น อย่างไรก็ตาม บทบรรณาธิการและบทความประจำมีการใช้ลีลาภาษาที่แตกต่างกันทั้งในด้านการใช้คำ ประโยคและย่อหน้า ทำให้ลีลาภาษาของบทบรรณาธิการมีลีลาที่เป็นทางการและภาษาเขียนทำให้เกิดความจริงจัง น่าเชื่อถือ และทำให้ผู้อ่านคล้อยตามเพราะบทบรรณาธิการเป็นบทความแสดงความคิดเห็นที่เขียนในนามหนังสือพิมพ์ทั้งฉบับแต่ลีลาภาษาของบทความประจำเป็นลีลาที่ไม่เป็นทางการและมีลักษณะภาษาพูดเพื่อให้เกิดความใกล้ชิด เป็นกันเอง เสมือนผู้เขียนกำลังพูดคุยกับผู้อ่านเพื่อชักจูงใจให้คล้อยตามความคิดเห็นของผู้เขียนในที่สุด