วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาและวิเคราะห์ว่า โทษทางอาญาที่กำหนดไว้เป็นบทบังคับในกฎหมายเศรษฐกิจในปัจจุบันมีหลักเกณฑ์ในการกำหนดโทษที่สมบูรณ์หรือไม่ตลอดจนการบัญญัติโทษทางอาญาเพื่อกำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจนั้นมีความเหมาะสมและเพียงพอหรือไม่เพียงใด จากการศึกษาพบว่า โทษทางอาญาที่กำหนดไว้เป็นบทบัญญัติในกฎหมายเศรษฐกิจของประเทศไทยในปัจจุบันยังขาดความหลากหลาย โดยจำกัดอยู่กับวิธีการลงโทษเพียงไม่กี่ประเภทการกำหนดอัตราโทษยังขาดหลักเกณฑ์ที่สมบูรณ์อีกทั้งการใช้บังคับโทษก็ยังประสบปัญหาต่าง ๆ อันเนื่องมาจากข้อจำกัดของโทษในบางประการประกอบกับวิธีการบังคับโทษยังขาดความยืดหยุ่น ส่งผลให้การใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจไม่ประสบความสำเร็จตามเป้าหมายแตกต่างจากการใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจในต่างประเทศที่มีหลักเกณฑ์การกำหนดโทษที่หลากหลายตลอด จนมีวิธีการบังคับโทษที่ยืดหยุ่นกว่า ดังนั้น เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเศรษฐกิจเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นและประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย จึงควรมีการปรับปรุงสภาพบังคับทางอาญาที่มีอยู่เดิมให้มีความหลากหลายและทันสมัยยิ่งขึ้น โดยผ่อนคลายข้อจำกัดของโทษในบางประการ และสามารถนำรูปแบบและหลักเกณฑ์การกำหนดโทษที่ใช้บังคับอยู่ในต่างประเทศ เช่น การริบทรัพย์ทางแพ่ง การปรับโดยกำหนดตามวันและรายได้ การคุมประพฤตินิติบุคคล การเรียกค่าเสียหายเชิงลงโทษ มาเป็นแบบอย่าง โดยปรับใช้กับกฎหมายเศรษฐกิจของไทยตามความเหมาะสมซึ่งจะทำให้การใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมเศรษฐกิจบรรลุวัตถุประสงค์ที่วางไว้ได้