ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน
นักวิจัย : เกษม สีดอกบวบ
คำค้น : SHRIMP AND CRAB SHELLS , CHITOSAN , REMOVAL , HEAVY METAL IONS , WASTEWATER
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082543000299
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของไคโตแซนซึ่งสกัดจากเปลือกกุ้ง เปลือกปู และกุ้งผสมปูสำหรับการกำจัดอิออนโลหะหนัก 5 ตัวคือ CU('2+), Zn('2+), Cd('2+) Pb('2+) และ Hg('2+) ในน้ำเสียจริงจากโรงงานอุตสาหกรรมและจากห้องปฏิบัติการ การวิจัยได้แบ่งออกเป็น3 ขั้นตอน คือ การสกัดไคโตแซนจากเปลือกกุ้ง เปลือกปู การศึกษาหาพีเอชและปริมาณไคโตแซนที่เมาะสมในการกำจัดอิออนโลหะหนัก และการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของไคโตแซนในการดูดซับอิออนโลหะหนักจากน้ำเสียของศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำ,บริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี, บริษัทไทยอาชาฮีเคมีภัณฑ์, ห้องปฏิบัติการเคมี 1 และห้องปฏิบัติการเคมี 2 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลการศึกษาพบว่า ได้ไคโตแซนร้อยละ 25.9 และ 29.9ของน้ำหนักเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้ง มวลโมเลกุลเท่ากับ 3.3x10('5)และ 2.7x10('5) ดาลตัน ร้อยละการกำจัดหมู่แอเซติลมีค่าเท่ากับ 93-94 และ98 ของไคโตแซนที่เตรียมมาจากเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้งตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu('2+), Zn('2+) และ Cd('2+) ในน้ำเสียจากศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำคือ พีเอช 5.5 โดยใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมงให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 76.9, 66.4-95.5 และ 73.1-79.8 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Pb('2+) ในน้ำเสียจากบริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี คือ พิเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.7 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 90.3 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Hg('2+) ในน้ำเสียจากบริษัทไทยอาซาฮีเคมีภัณฑ์คือ พีเอช 5.0 ใช้ปริมาณไคโตแซน 2.2 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิจรโดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ปริสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ97.8 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Zn('2+), Cd('2+), Pb('2+), และ Hg('2+)ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 1 คือพีเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพร้อยละ 94.5-97.7 มากกว่า 14.9, 66.4-67.6 และ48.0-76.7 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu('2+) ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 2 คือพีเอช 5.5 ใช้ไคโตแซนปริมาณ 8.0 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตรตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 72 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่า ร้อยละ 96.4

บรรณานุกรม :
เกษม สีดอกบวบ . (2543). การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เกษม สีดอกบวบ . 2543. "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เกษม สีดอกบวบ . "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print.
เกษม สีดอกบวบ . การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.