| ชื่อเรื่อง | : | การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน |
| นักวิจัย | : | เกษม สีดอกบวบ |
| คำค้น | : | น้ำเสีย -- การบำบัด -- การกำจัดโลหะหนัก , ไคโตแซน |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ขันทอง สุนทราภา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | 9741301413 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/4579 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543 งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของไคโตแซนซึ่งสกัดมาจากเปลือกกุ้ง เปลือกปู และกุ้งผสมปู สำหรัการกำจัดอิออนโลหะหนัก 5 ตัว คือ Cu2+, Zn2+, Cd2+, Pb2+ และ Hg2+ ในน้ำเสียจริงจากโรงงานอุตสาหกรรมและจากห้องปฏิบัติการ การวิจัยได้แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ การสกัดไคโตแซนจากเปลือกกุ้งเปลือกปู การศึกษาหาพีเอชและปริมาณไคโตแซนที่เหมาะสมในการกำจัดอิออนโลหะหนัก และการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของไคโตแซนในการดูดซับอิออนโลหะหนักจากน้ำเสียของศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำ, บริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี, บริษัทไทยอาซาฮีเคมีภัณฑ์, ห้องปฏิบัติการเคมี 1 และห้องปฏิบัติการเคมี 2 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลการศึกษาพบว่า ได้ไคโตแซนร้อยละ 25.9 และ 29.9 ของน้ำหนักเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้งมวลโมเลกุลเฉลี่ยเท่ากับ 3.3x10x10x10x10x10 และ 2.7x10x10x10x10x10 ดาลตัน ร้อยละการกำจัดหมู่แอเซติลมีค่าเท่ากับ 93-94 และ 98 ของไคโตแซนที่เตรียมมาจากเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้งตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu2+, Zn2+ และ Cd2+ ในน้ำเสียจากศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำคือ พีเอช 5.5 โดยใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมงให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 76.9, 66.4-95.5 และ 73.1-79.8 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Pb2+ ในน้ำเสียจากบริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี คือ พีเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.7 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 90.3 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Hg2+ ในน้ำเสียจากบริษัทไทยอาซาฮีเคมีภัณฑ์ คือ พีเอช 5.0 ใช้ปริมาณไคโตแซน 2.2 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ปริสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 97.8 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Zn2+, Cd2+, Pb2+, และ Hg2+ ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 1 คือ พีเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพร้อยละ 94.5-97.7 มากกว่า 14.9, 66.4-67.6 และ 48.0-76.7 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu2+ ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 2 คือ พีเอช 5.5 ใช้ไคโตแซนปริมาณ 8.0 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตรร ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 72 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 96.4 |
| บรรณานุกรม | : |
เกษม สีดอกบวบ . (2543). การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เกษม สีดอกบวบ . 2543. "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เกษม สีดอกบวบ . "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print. เกษม สีดอกบวบ . การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.
|
