ฤดูสืบพันธ์ของนกยูงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงพฤษภาคม ลานผสมพันธุ์บนสันเขาพบในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนพฤษภาคม ตัวผู้มีพื้นที่อาณาเขตครอบครองอย่างต่ำ 0.301(+,ฑ)0.07ตร.กม. และมีการซ้อนทับกันของอาณาเขตครอบครองบางส่วน ลานผสมพันธุ์มีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ย 3.46(+,ฑ)1.84 ม. บนสันเขาป่าเต็งรัง ซึ่งเป็นที่ราบหินละเอียดหรือเป็นดินฝุ่นและมีเรือนยอดปกคลุมน้อยมาก จำนวนลานผสมพันธุ์ที่พบมากขึ้นมีความสัมพันธ์กับความโล่งขึ้นของป่า โดยมีความสัมพันธ์ทางลบกับเปอร์เซ็นต์ความหนาทึบเรือนยอด (r(,s) = -0.991,p < 0.05) เปอร์เซ็นต์สิ่งปกคลุมพื้นล่าง (r(,s) = -0.865, p < 0.05) และความชุกชุมของพืชพื้นล่างต่างๆ ได้แก่ ไม้พุ่ม (r(,s) = -0.847, p < 0.05) และไม้ล้มลุก (r(,s)= -0.883, p < 0.05) นกยูงตัวเมียเริ่มทำรังวางไข่ในเดือนธันวาคม ในป่าเต็งรัง ตามร่องน้ำที่ราบหรือป่าหญ้าที่รอดพ้นจากไฟป่าในฤดูแล้ง ร่องรอยลูกนกเริ่มพบในเดือนมีนาคม พบ 2-4ตัวต่อหนึ่งแม่ ลักษณะพื้นที่ที่นกยูงใช้เลี้ยงลูก ได้แก่ บริเวณรอยต่อของสันเขาซึ่งมีหญ้ารกและร่มครึ้มระหว่างร่องน้ำ พบร่องรอยใกล้กับลานผสมพันธุ์ของตัวผู้เป็นบางครั้ง พบร่องรอยนกยูงในพื้นที่เกษตรกรรมในไร่ที่มีการเพาะปลูกชนิดต่างๆ รวม 39 ครั้ง จากทั้งหมด 93 ครั้งพบร่องรอยนกยูงใช้พื้นที่ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.2543 ถึงพฤษภาคม พ.ศ.2544 ในไร่ข้าวโพดระยะออกฝักจนกระทั่งไถกลบในไร่ถั่วดำตลอดช่วงการเพาะปลูกยกเว้นเมื่อถั่วดำเป็นต้นกล้าในไร่ถั่วลิสงระยะออกดอกจนกระทั่งเก็บเกี่ยวและไถกลบ และในไร่ฝ้ายระยะมีดอกและหลังเก็บเกี่ยว นกยูงจะไม่ใช้พื้นที่เกษตรกรรมเมื่อมีคนเข้ามาในพื้นที่ ผลการทดสอบค่าทางสถิติพบว่าความชอบเข้าใช้พื้นที่เกษตรกรรมของนกยูงมีความสัมพันธ์กับระยะการเพาะปลูกพืชไร่ ((+,c)('2) = 31.009, p < 0.05) ความสูงของพืชไร่ ((+,c)('2) = 18.720,p < 0.05) และมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความชุกชุมของสัตว์ขาข้อในป่า (r(,s) = 0.829,p < 0.05 และ r(,s) = 0.829, p < 0.05 ตามลำดับ) มีความสัมพันธ์ทางลบกับความชุกชุมของเมล็ดพืชในป่า (r(,s) = -0.900, p < 0.05 และ r(,s) = -0.900. p < 0.05ตามลำดับ) ความชุกชุมของสัตว์มีกระดูกสันหลังในป่า (r(,s) = -0.829, p < 0.05และ r(,s) = -0.886, p < 0.05 ตามลำดับ) และมีความสัมพันธ์ทางบวกระหว่างค่าเฉลี่ยของอุณหภูมิกับจำนวนตัวที่พบในช่วงเช้า (r(,s) = 0.889, p < 0.05).