ความแปรผันทางพันธุกรรมของประชากรนกยูงไทย Pavo muticus 2 แห่งในภาคเหนือของประเทศไทย คือที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนาง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ โดยศึกษาลำดับนิวคลีโอไทด์ของดีลูปในไมโทคอนเดลียล ยาว 330 bp พบว่าภายในประชากรนกยูงที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนางมี variable site ทั้งหมด 26ตำแหน่ง โดยเป็น informative site 14 ตำแหน่ง transition 16 ตำแหน่งtransvertion 8 ตำแหน่ง และมีค่า Genetic distance ระหว่าง 0.0000 -0.0513 ส่วนภายในประชากรนกยูงที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ พบว่ามี variablesite 7 ตำแหน่งซึ่งเป็น transition ทั้งหมด และมี Genetic distance ระหว่าง0.0000 - 0.0219 และเมื่อศึกษาลำดับนิวคลีโอไทด์ระหว่างประชากรทั้งสองพบว่ามี variable site ทั้งหมด 24 ตำแหน่ง เป็น transition 16 ตำแหน่ง และtransversion 8 ตำแหน่ง ส่วน Genetic distance อยู่ระหว่าง 0.0000-0.0547 ความหลากหลายทางพันธุกรรมของนกยูงที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนางสูงกว่าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ โดยมี genetic diversity เท่ากับ 1.92 และ0.22 ตามลำดับ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าประชากรนกยูงที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนางมีการแปรผันทางพันธุกรรมมากกว่านกยูงที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมเชิงวิวัฒนาการโดยใช้ Parsimony method พบว่าประชากรนกยูงที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนางกลุ่มหนึ่งยังคงมีความสัมพันธ์กัน และประชากรนกยูงที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนางอีกกลุ่มแยกต่างออกไป โดยมีดัชนีคอนซิสเทนซีเท่ากับ0.943 และดัชนีรีเทนชั่นเท่ากับ 0.853