การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสถานภาพและการยอมรับบทบาทการทำงานของผู้หญิง ปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อสถานภาพและการยอมรับบทบาทการทำงานของผู้หญิง ตลอดจนลักษณะการสื่อสารของผู้หญิงที่ได้รับการยอมรับและไม่ได้รับการยอมรับในส่วนราชการที่เข้าร่วมโครงการส่งเสริมประสิทธิภาพของสำนักงาน ก.พ.ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ตอบจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 252 คน ซึ่งเป็นข้าราชการใน 5 องค์กรที่เข้าร่วมในโครงการฯ (กรมทะเบียนการค้า กรมสรรพากร กรมที่ดินสำนักงาน ก.พ. สำนักงานประกันสังคม) ผลการวิจัยพบว่า 1 ผู้หญิงได้รับการยอมรับในบทบาทและสถานภาพในการทำงานมากขึ้นกว่าในอดีตองค์กรเปิดโอกาสให้ผู้หญิงและผู้ชายแสดงความสามารถในการทำงานได้อย่างเท่าเทียมกันมากขึ้น 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อบทบาทและสถานภาพในการทำงานของผู้หญิงในส่วนราชการที่เข้าร่วมโครงการฯ ได้แก่ ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ และคอมพิวเตอร์ อายุประสบการณ์ในการทำงาน และระดับการศึกษา 3. ลักษณะการสื่อสารของผู้บังคับบัญชาผู้หญิงที่ได้รับการยอมรับ เช่น สามารถทำงานเป็นทีม ถ่ายทอดความรู้อย่างเป็นระบบและชัดเจน ให้คำแนะนำและช่วยแก้ไขให้ผู้ใต้บังคับบัญชา ลักษณะการสื่อสารของผู้ใต้บังคับบัญชาผู้หญิงที่ได้รับการยอมรับเช่น สามารถถ่ายทอดความรู้อย่างเป็นระบบและชัดเจน ปฏิบัติตามกฎระเบียบ ข้อบังคับนโยบายเป้าหมายขององค์กร สามารถทำงานเป็นทีม สามารถนำเสนองานได้ชัดเจนและน่าสนใจพูดจาสุภาพอ่อนหวานให้เกียรติคู่สนทนา ลักษณะการสื่อสารของผู้ร่วมงานที่ได้รับการยอมรับ เช่น สามารถทำงานใจผู้ร่วมงานเมื่อเกิดปัญหาในการทำงาน ช่วยรักษาหน้าไม่ปล่อยให้ผู้ร่วมงานกระทำผิดพลาดออกไปทั้งที่ทราบว่าผิด สามารถถ่ายทอดความรู้อย่างเป็นระบบชัดเจน และกล้าแสดงความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมา 4. ลักษณะการสื่อสารของผู้บังคับบัญชาผู้หญิง~uไม่~uได้รับการยอมรับ เช่นทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม พูดถึงข้อผิดพลาดของผู้อื่นในอดีต พูดจาไม่ถนอมน้ำใจผู้อื่น พูดจาส่อเสียดกระทบกระเทียบ และไม่สามารถโน้มน้าวใจให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเชื่อในความสามารถ ลักษณะการสื่อสารของผู้ใต้บังคับบัซชา~uไม่~uได้รับการยอมรับ เช่น พูดเข้าข้างผู้บังคับบัญชาของตนอย่างไม่มีเหตุผล ไม่รู้จริงในสิ่งที่พูด และนำคำพูดของผู้อื่นมาแอบอ้างเป็นคำพูดของตน โดยไม่มีการอ้างอิงลักษณะการสื่อสารของผู้ร่วมงานผู้หญิง~uไม่~uได้รับการยอมรับ เช่น นำข้อเสียของผู้ร่วมงานไปพูดกับผู้อื่น ไม่สามารถโน้มน้าวใจให้ผู้อื่นเชื่อในความสามารถ พูดจาไม่ถนอมน้ำใจผู้อื่น และชักสีหน้าเมื่อได้รับมอบหมายให้ทำงานร่วมกัน