การวิจัยเรื่อง "วาทกรรมวิเคราะห์พระราชนิพนธ์เรื่องพระมหาชนก" มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวาทกรรมในกระบวนการสื่อสารของพระราชนิพนธ์เรื่องพระมหาชนก รวมไปถึงศึกษาความหมายของเนื้อหา รูปภาพประกอบ และความเข้าใจของผู้รับสาร วิธีการศึกษางานวิจัยชิ้นนี้ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) แบบสหวิธีการ (MultipleMethodology) ประกอบด้วยการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) การวิจัยเอกสาร(Documentary Research) การวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) การสัมภาษณ์เชิงเจาะลึก (In-depth Interview) การสนทนากลุ่ม (Focus group Interview) และใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล สำหรับการวิจัยเชิงสำรวจบางส่วน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า พระราชนิพนธ์พระมหาชนก ได้รับความสำเร็จสืบเนื่องมาจากอำนาจทางวาทกรรม ทั้งในลักษณะเปิดเผยและแอบแฝง อำนาจทางวาทกรรมนี้โยงใยเกี่ยวพันกับเรื่องของศาสนา สถาบันพระมหากษัตริย์ เศรษฐกิจและสังคม จนไปถึงวัฒนธรรมของชาติด้วยเหตุนี้ทุกฝ่ายจึงให้การยอมรับ และเผยแพร่พระราชนิพนธ์พระมหาชนกอย่างแพร่หลายจนประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ส่วนทางด้านเนื้อหาพบว่ามีการดัดแปลงให้เกิดความแตกต่างในตอนท้ายของเรื่องซึ่งสอดคล้องกับการรับรู้ในเนื้อหาสาระของคนในปัจจุบัน และเหมาะสมกับสภาพสังคมที่เกิดขึ้น พระราชนิพนธ์พระมหาชนกมีวัตถุประสงค์ในการพระราชนิพนธ์เพื่อพัฒนาประเทศในด้านต่าง ๆ และเป็นการสะท้อนถึงตัวผู้ประพันธ์เพื่อให้เกิดการเทียบเคียงกับตัวละคร ประการสุดท้าย ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่ากลุ่มผู้รับสารในการวิจัยครั้งนี้ สำหรับประชาชนโดยทั่วไปรู้จักและให้การตอบรับพระราชนิพนธ์พระมหาชนกอย่างดี แต่ในด้านความเข้าใจกลับพบว่าไม่ได้มีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เช่นเดียวกับกลุ่มนักเรียนที่ได้รับมอบหมายให้อ่านพระราชนิพนธ์พระมหาชนกมีความเข้าใจละเอียดลึกซึ้งมากกว่ากลุ่มนักเรียนที่อ่านโดยความสมัครใจ