วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์หลัก 2 ประการ คือ ~iประการแรก~iเพื่อชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างบทละคร ~b~iแมกเบท~i~b ของวิลเลียม เชกสะปียร์ กับ~b~iเดอะ ทรีเพนนีโอเปรา~i~b ของแบร์ทอลท์ เบรชท์ และ ~b~iแมกเบิร์ด~i~b ของบาร์บารา การ์สัน ~iประการที่สอง~iเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่า ~b~iแมกเบท~i~b เป็นวรรณกรรมต้นแบบที่มีอิทธิพลต่อ ~b~iเดอะ ทรีเพนนี โอเปรา~i~b และ ~b~iแมกเบิร์ด~i~b แต่วรรณกรรมทั้งสองเรื่องนั้นมีกลวิธีการนำเสนอที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยพบว่า บทละคร ~u~iทรีเพนนี โอเปรา~i~u และ ~u~iแมกเบิร์ด~i~uได้รับอิทธิพลจากบทละคร ~b~iแมกเบท~i~b ผู้ประพันธ์บทละครทั้งสองแบบใช้บทละคร~b~iแมกเบท~i~b เป็นต้นแบบในการสร้างสรรค์ โดยมีจุดประสงค์ในการวิจารณ์สังคมและการเมืองร่วมสมัย วรรณกรรมล้อเลียนทั้งสองเรื่องมีนัยในการวิจารณ์ขนบในการสร้างวรรณกรรมต้นแบบ และบริบททางประวัติศาสตร์ สังคมและการเมืองของผู้ประพันธ์วรรณกรรมต้นแบบในเวลาเดียวกันอีกด้วย ในกรณีของ ~b~iแมกเบิร์ด~i~bใช้ละครแบบทราจิคอมเมดีล้อเลียนวรรณกรรมต้นแบบ ~b~iแมกเบท~i~b ส่วนใน ~b~iเดอะทรีเพนนี โอเปรา~i~b เบรคชท์ใช้รูปแบบละครเอพิคในการวิพากษ์วรรณกรรมต้นแบบ~b~iแมกเบท~i~b การที่วัตถุประสงค์ในการนำเสนอของเบรชท์และการ์สันมีความแตกต่างกัน มีผลต่อกลวิธีการนำเสนอที่แตกต่างกันออกไป กล่าวคือ ผู้ประพันธ์บทละคร ~b~iแมกเบิร์ด~i~bใช้กลวิธีการนำเสนอที่ขนานไปกับวรรณกรรมต้นแบบทั้งในด้านแก่นเรื่อง โครงเรื่องการสร้างตัวละคร ฉาก รูปประโยคและภาษา ส่วนบทละคร ~b~iเดอะ ทรีเพนนี โอเปรา~i~bมีลักษณะสวนทางกับ ~b~iแมกเบท~i~b โดยมีองค์ประกอบที่ขัดแย้งกันเพื่อเสียดสีและล้อเลียน วรรณกรรมทั้งสองเรื่องเป็นวรรณกรรมล้อเลียนและเป็นผลผลิตทางปัญญาที่วิจารณ์สังคมร่วมสมัย ขณะเดียวกันก็สะท้อนวรรณกรรมต้นแบบในลักษณะล้อเลียนทั้งขนบวรรณกรรมต้นแบบด้วย วรรณกรรมล้อเลียนทั้งสองเรื่องจึงเป็นจุดเชื่อมประวัติศาสตร์และภูมิปัญญาระหว่างอดีตกับปัจจุบันด้วยการสร้างสรรค์ใหม่