~uวัตถุประสงค์~u เพื่อศึกษาถึงประสิทธิภาพในการลดระดับกรดยูริกของยาเบนซ์โบรมาโรนเปรียบเทียบกับยาอัลโลพูรีนอล และผลข้างเคียงหลังได้รับยาในผู้ป่วยที่มีภาวะกรดยูริกในเลือดสูงที่มีการทำงานของไตบกพร่อง ~uวิธีดำเนินการ~u ศึกษาผู้ป่วยที่มีภาวะกรดยูริกในเลือดสูงที่มีการทำงานของไตบกพร่องจำนวน 14 ราย โดยเจาะเลือดวัดระดับกรดยูริกและเก็บปัสสาวะ 24 ชั่วโมงก่อนและหลังได้รับยาอัลโลพูรีนอลที่ปรับขนาดตามค่าการทำงานของไตเป็นเวลา 1 เดือน จากนั้นหยุดยา 1 เดือน เจาะเลือดและเก็บปัสสาวะ 24 ชั่วโมง ก่อนและหลังได้ยาเบนซ์โบรมาโรนขนาด 100 มก./วันเป็นเวลา 1 เดือน จากนั้นนำผลต่างของระดับกรดยูริกที่ลดลงมาเปรียบเทียบกัน พร้อมทั้งเปรียบเทียบผลข้างเคียงทางคลินิก และผลการตรวจชีวเคมีทางห้องปฏิบัติการก่อนและหลังได้รับยาแต่ละชนิด ~uผลการศึกษา~u ยาอัลโลพูรีนอลสามารถลดระดับกรดยูริกเฉลี่ยร้อยละ 27.41โดยสามารถลดระดับกรดยูริกต่ำกว่า 6.4 มก./ดล. ร้อยละ 50 และยาเบนซ์โบรมาโรนสามารถลดระดับกรดยูริกเฉลี่ยร้อยละ 42.01 โดยสามารถลดระดับกรดยูริกต่ำกว่า 6.4 มก./ดล.ร้อยละ 78.57 เมื่อนำระดับกรดยูริกที่สามารถลดลงได้มาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม พบว่ายาเบนซ์โบรมาโรนสามารถลดระดับกรดยูริกได้มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.02)และไม่พบผลข้างเคียงทางคลินิก หรือความผิดปกติจากผลตรวจเลือดทางห้องปฏิบัติการหลังได้ยาแต่ละชนิด ~uสรุป~u ยาเบนซ์โบรมาโรนขนาด 100 มก./วันสามารถลดระดับกรดยูริกในเลือดได้ดีกว่ายาอัลโลพูรีนอลที่ปรับขนาดตามค่าการทำงานของไต ในผู้ป่วยที่มีระดับกรดยูริกสูงและมีการทำงานของไตบกพร่อง