การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบ unmatched case - control มีวัตถุประสงค์เพื่อหาอัตราและปัจจัยเสี่ยงของการเกิดพิษต่อตับในผู้ป่วยใน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ที่ใช้ยาต้านวัณโรค 3 ชนิด คือ isoniazid, rifampicin และ/หรือ pyrazinamide โดยเก็บข้อมูลย้อนหลัง จากแฟ้มประวัติผู้ป่วย ระยะเวลา 3 ปี ระหว่างปี พ.ศ.2541-2543 มีผู้ป่วย 664 ราย จากผู้ป่วยในวัณโรค 1,062 ราย ที่เข้าเกณฑ์คัดเลือกผู้ป่วยพบเกิดพิษต่อตับจากยาต้านวัณโรค 61 ราย (ร้อยละ 9.2) เป็นเพศชาย 42 ราย (ร้อยละ 68.9)เพศหญิง 19 ราย (ร้อยละ 31.1) อายุเฉลี่ยของผู้ที่เกิดพิษต่อตับ 48.3(+,ฑ)20.7 ปีระยะเวลาเฉลี่ยในการเริ่มเกิดพิษต่อตับ 20.92(+,ฑ)18.51 วัน และค่าการทำงานของตับกลับเป็นปกติหลังหยุดยาภายใน 18.7(+,ฑ)14.1 วัน พบปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดพิษต่อตับ6 ปัจจัย ได้แก่ ผู้ป่วยมีอายุ (+,ณ) 35 ปี [odds ratio (OR)=2.5, 95% Cl=1.01-9.22) มีโรคเรื้อรังตั้ง (+,ณ) 2 โรค (OR=2.4, 95% Cl=1.09-5.48) ได้ยาที่มีรายงานว่าเกิดพิษต่อตับร่วมด้วย (+,ณ) 1 ขนาน (OR=2.2, 95% Cl=1.16-4.03) ได้รับ rifampicinเกินขนาดปกติ (OR=2.0, 95% Cl=1.04-3.95) และได้รับ pyrazinamide เกินขนาดปกติ(OR=4.0, 95% Cl=1.04-15.71)