การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการนวดทารกเพื่อส่งเสริมพื้นอารมณ์และการมีปฏิสัมพันธ์ของทารกในสถานสงเคราะห์ ตัวอย่างประชากรเป็นทารกอายุ 4-10เดือน จำนวน 40 คน และผู้ดูแลเด็กจำนวน 20 คนในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไทเครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยคือ แบบสอบถามพื้นอารมณ์ของทารกในสถานสงเคราะห์เด็กและแบบสังเกตการมีปฏิสัมพันธ์ของทารก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่า t-test ผลการวิจัยเป็นดังนี้คือ 1) หลังการทดลองใช้โปรแกรมการนวดทารกฯ คะแนนพื้นอารมณ์การเป็นเด็กเลี้ยงยากของทารกกลุ่มทดลองมีระดับต่ำกว่าทารกกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 2) หลังการทดลองใช้โปรแกรมการนวดทารกฯ คะแนนการมีปฏิสัมพันธ์ของทารกกลุ่มทดลองมีระดับสูงกว่าทารกกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โปรแกรมการนวดทารกฯ ที่ปรับปรุงแล้วและนำเสนอ ประกอบด้วย ความเชื่อพื้นฐานหลักการของโปรแกรมการนวดทารกฯ วัตถุประสงค์ กลุ่มเป้าหมาย สาระสำคัญของโปรแกรมการนวดทารกฯ การดำเนินกิจกรรมในโปรแกรมการนวดทารกฯ และการประเมินผล การดำเนินกิจกรรมในโปรแกรมการนวดทารกฯ แบ่งเป็น 3 ระยะ คือ 1) ระยะเตรียมการ 2) ระยะดำเนินการนวดทารก 3) ระยะสรุปและอภิปรายผลโปรแกรมการนวดทารกฯ