การหาตำแหน่งจุดดัชนีโดยอัตโนมัติด้วยเทคนิคการจับคู่ภาพ เป็นการศึกษาเพื่อหาตำแหน่งศูนย์กลางของจุดดัชนีทั้ง 8 จุดบนภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลข ด้วยวิธีต่างๆ 4 วิธีคือ วิธีการกำหนดเองด้วยมือ, วิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง, วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์และวิธีการลีสท์สแควร์ โดยใช้วัดจุดศูนย์กลางของจุดดัชนีของภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลขชนิดภาพขาวดำ 8 บิต โดยภาพที่ใช้มีความละเอียดของจุดภาพเป็น 15, 30 และ 60 ไมครอน ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นค่าตำแหน่งซึ่งมีทั้งแบบจำนวนเต็มและแบบจำนวนทศนิยมของจุดภาพ ในการวิจัยได้ทำการพัฒนาโปรแกรมเพื่อคำนวณหาค่าพิกัดจากวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง, วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์และวิธีการลีสท์สแควร์ด้วยภาษา C ผลลัพธ์ที่ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับวิธีการวัดศูนย์การของจุดพัชนีด้วยวิธีจุดศูนย์ถ่วง และมีการเปรียบเทียบสมรรถนะของวิธีต่างๆ ในแง่ของความถูกต้องทางตำแหน่ง เวลาในการประมวลผล และความน่าเชื่อของผลที่ได้ ผลจากการทดสอบพบว่าเมื่อใช้โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเพื่อคำนวณหาค่าพิกัดที่เป็นตำแหน่งศูนย์กลางของจุดดัชนีโดยอัตโนมัติกับภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลข พบว่าความแตกต่างของค่าพิกัดที่ได้จากวิธีการลีสท์สแควร์มีความใกล้เคียงกับวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วงโดยมีความแตกต่างเท่ากับ 0.2 จุดภาพ รองลงมาคือวิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ Sub pixel มีความแตกต่างเท่ากับ 0.4 จุดภาพ ในแง่ของเวลาที่ใช้ในการประมวลผลวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วงใช้เวลาน้อยที่สุด รองลงมาก็คือวิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์และวิธีการลีสท์สแควร์ โดยเวลาที่ใช้สำหรับแต่ละวิธีเป็น 1.5, 1.7 และ 4.2 วินาทีต่อทั้ง 8 จุดดัชนีบนภาพถ่ายทางอากาศ ตามลำดับในแง่ของความน่าเชื่อถือค่าพิกัดของจุดดัชนีที่ได้จากวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วงมีความใกล้เคียงกับวิธีการกำหนดด้วยมือมากกว่าวิธีอื่นๆ