งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อค่าสมดุล (Balance)ของเพลากลางและเสนอเงื่อนไขที่เหมาะสมในการผลิต เพื่อลดของเสียที่เกิดจากการทดสอบค่าสมดุลเกินจากข้อกำหนด งานวิจัยนี้เริ่มต้นจากการอาศัยความรู้และความชำนาญของผู้เชี่ยวชาญ และจากเอกสารที่เกี่ยวข้องเพื่อระบุถึงปัจจัยทั้งหมดที่คาดว่าจะมีผลกระทบต่อค่าความสมดุล โดยใช้แผนภาพแสดงสาเหตุและผล (Cause and Effect Diagram)จากนั้นเรียงลำดับความสำคัญของแต่ละปัจจัย โดยการวิเคราะห์ข้อบกพร่องในกระบวนการผลิต(Failure Mode and Effect Analysis) แล้วจึงเลือกปัจจัยที่น่าจะมีผลกระทบต่อค่าสมดุลของเพลากลาง 4 ปัจจัยได้ดังนี้ แรงดันไฟฟ้าของเครื่องเชื่อม (Supply Voltage) อัตราการป้อนลวดของเครื่องเชื่อม (Welding Speed) ค่าความร่วมศูนย์กลางของโยก(Concentricity) และค่าทอร์กของการประกอบโยก (Torque) โดยมีหลักเกณฑ์ในการคัดเลือกปัจจัยเพื่อใช้ในการออกแบบการทดลองคือต้องสามารถปรับและควบคุมค่าได้โดยไม่มีผลกระทบกับกระบวนการผลิตและไม่ทำให้เกิดค่าใช้จ่ายในการผลิต จากนั้นจึงใช้การออกแบบการทดลองแบบฟูลเฟคทอเรี่ยล (Full Factorial Experiment) เพื่อวิเคราะห์ว่าปัจจัยใดที่มีต่อค่าสมดุลของเพลากลาง และปัจจัยใดที่มีอันตรกิริยา (Interaction) ระหว่างกันจากผลการวิเคราะห์ด้วยหลักการทางสถิติวิศวกรรมที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ของการวิจัยเบื้องต้นพบว่ามี 3 ปัจจัยที่มีผลต่อค่าสมดุลของเพลากลางคือ แรงดันไฟฟ้าของเครื่องเชื่อมอัตราการป้อนลวดของเครื่องเชื่อม ค่าความร่วมศูนย์ของโยก การออกแบบการทดลองแบบเฟคทอเรี่ยลถูกนำมาใช้อีกครั้งเพื่อสภาวะที่เหมาะสมโดยเพิ่มระดับ (Level) ให้กับปัจจัยที่มีผลกับค่าสมดุลผลการทดลอง สามารถหาสภาวะที่เหมาะสมที่ทำให้ค่าสมดุลมีค่า 10 กรัมคือแรงดันฟ้าของเครื่องเชื่อมที่ 28.5036 โวลท์ อัตราการป้อนลวดของเครื่องเชื่อม ที่22.0191 วินาที/รอบ และค่าความร่วมศูนย์ที่ 0.1436 มิลลิเมตร เมื่อสภาวะการผลิตใหม่ที่ได้ไปทดสอบเพื่อยืนยันผลแล้วนำค่าเฉลี่ยความสมดุลของเพลากลางนี้ไปเปรียบเทียบเชิงสถิติกับ พบว่าค่าสมดุลใหม่นี้มีค่าลดลง 14.68 กรัมจากค่าสมดุลของเพลากลางปัจจุบันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ