วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ทำการศึกษาปัญหาการจองช่องสัญญาณสำหรับโพรโทคอลควบคุมการเข้าถึงตัวกลางในระบบสื่อสารไร้สาย วิธีการจองช่องสัญญาณที่นำเสนอมี 7 วิธีคือCFP, CAP, COP, COP+SPL, CFP+SPL, UNI และ UNI+LA เทคนิคพื้นฐานที่สำคัญซึ่งนำมาใช้ในการพัฒนาวิธีที่เสนอประกอบด้วยการใช้ค่าความน่าจะเป็นในการจองแบบค่าคงที่ การใช้ค่าความน่าจะเป็นในการจองแบบปรับค่าได้ การแบ่งกลุ่มผู้ใช้บริการอย่างสุ่ม การเลือกสล็อตการจองอย่างสุ่ม และการจำกัดจำนวนผู้ใช้บริการ วิธีทั้งหมดที่เสนอได้รับการออกแบบให้เหมาะสมโดยเฉพาะสำหรับระบบที่เวลาประวิงการแพร่กระจายครบรอบ (Round-TripPropagation Delay) ยาวกว่าเวลาประวิงการส่งสัญญาณ (Transmission Delay) สมรรถนะของวิธีแต่ละวิธีที่เสนอถูกประเมินในรูปของจำนวนผู้ใช้บริการโดยเฉลี่ยที่ประสบความสำเร็จ โดยที่ระบบสามารถทราบข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนผู้ใช้บริการและจำนวนสล็อตการจอง ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้การประเมินสมรรถนะของระบบอาศัยการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์เป็นหลัก ชุดสมการที่ได้พัฒนาขึ้นสามารถให้ผลลัพธ์ที่เป็นพารามิเตอร์ที่เหมาะสมกับระบบ ผลการวิเคราะห์สมรรถนะของวิธีการที่นำเสนอได้นำไปเปรียบเทียบกับวิธีการเดิมได้แก่ APB และ AEB พบว่าวิธีที่ถูกพัฒนาขึ้นทั้งหมดมีสมรรถนะเหนือกว่าวิธีที่มีอยู่เดิมนั่นคือค่าวิสัยสามารถของระบบมีค่าเพิ่มขึ้น ทั้งนี้เป็นเพราะว่าวิธี APB และ AEBพิจารณาเฉพาะจำนวนผู้ใช้บริการที่มีอยู่ ในขณะที่วิธีที่เสนอจะพิจารณาทั้งจำนวนสล็อตการจองและจำนวนผู้ใช้บริการ ผลดังกล่าวชี้ให้เห็นว่าข้อมูลที่เพิ่มขึ้นของจำนวนสล็อตการจองมีประโยชน์เพราะข้อมูลนี้สามารถช่วยปรับปรุงสมรรถนะโดยรวมของระบบ เมื่อเปรียบเทียบสมรรถนะของวิธีที่เสนอทั้งหมดพบว่าวิธี COP+SPL ให้สมรรถนะของระบบสูงสุดอย่างไรก็ตามวิธี COP+SPL มีความซับซ้อนในการทำงานสูงและไม่สามารถใช้งานได้จริงในทางปฏิบัติ วิธีอื่น ๆ ที่เหลือซึ่งมีสมรรถนะต่ำกว่าคือวิธี UNI+LA ถูกพิจารณาว่าเป็นวิธีที่เหมาะสมเพราะให้สมรรถนะที่ดีในขณะที่สามารถนำไปใช้ได้ในทางปฏิบัติ