วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการพัฒนาเทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบใหม่ที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสมสำหรับระบบสื่อสารที่มีเวลาประวิงสัมพัทธ์ยาว ซึ่งเป็นสภาวะที่ผู้ใช้บริการมีโอกาสในการเข้าจองช่องสัญญาณได้เพียงหนึ่งครั้งต่อเฟรม โดยเทคนิคที่นำเสนอสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทตามความสามารถในการทำงานของระบบ ได้แก่เทคนคการจองช่องสัญญาณที่ไม่มีการกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณและเทคนิคการจองที่สามารถกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณให้กับผู้ใช้บริการทั้งนี้การประเมินสมรรถนะของเทคนิคที่พัฒนาขึ้นทั้งหมดจะอาศัยการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์เป็นหลัก สำหรับเนื้อหาในส่วนแรกกล่าวถึงเทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ Cascade FixedProbability (CFP) และ Random Slot Selection (RSS) ที่ไม่มีการกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณ เทคนิคการจองแบบ CFP นั้นได้รับการพัฒนาขึ้นโดยอาศัยแนวคิดจากระบบที่มีเวลาประวิงสัมพัทธ์ต่ำ ซึ่งการเข้าจองของผู้ใช้บริการในแต่ละเฟรมจะต้องพิจารณาช่องการจองทีละช่อง เรียงลำดับจากต้นเฟรมไปยังท้ายเฟรม และจากการทำงานในลักษณะนี้จึงทำให้ช่องสัญญาณจองต้นเฟรมมีโอกาสรองรับปริมาณโหลดสูงกว่าช่องสัญญาณจองท้ายเฟรม ส่งผลให้ระบบไม่สามารถใช้งานช่องสัญญาณจองทุกช่องได้อย่างเท่าเทียมกันดังนั้นเพื่อแก้ไขข้อจำกัดดังกล่าว วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอเทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบRSS ขึ้นสองวิธีคือ Uniform (UNI) และ Uniform + Limited Access (UNI+LA) ซึ่งจากผลการทดสอบสมรรถนะพบว่าวิธีการทั้งสองนี้สามารถกระจายการใช้งานช่องการจองให้สม่ำเสมอเท่าเทียมกันตลอดทุกช่อง และทำให้สมรรถนะโดยรวมของระบบสูงกว่าเทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ CFP สำหรับเนื้อหาในส่วนที่สอง เป็นการพัฒนาและประยุกต์เทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ RSS ให้สามารถรองรับระบบที่มีทราฟฟิกหรือรูปแบบการให้บริการมากกว่าหนึ่งประเภทเช่น ระบบสื่อสารมัลติมีเดีย ในระบบโครงข่ายเหล่านี้ การกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณที่แตกต่างกันจะเป็นประโยชน์สำหรับการรับประกันคุณภาพการบริการตามที่ผู้ใช้บริการต้องการ โดยเทคนิคการกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณที่นำเสนอ แบ่งออกเป็น 4 วิธี คือ เทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ Uniform + DividedSlot (UNI+DS) Uniform + Multiple Limited Access (UNI+MLA), Uniform +Divided Slot + Multiple Limited Access (UNI+DS+MLA) และ Partial Uniform +Multiple Limited access (Partial UNI+MLA) เทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ UNI+DSมีกลไกการทำงานที่เรียบง่าย ไม่ซับซ้อน หากแต่โดยทั่วไประบบมักจะไม่สามารถควบคุมลำดับความสำคัญให้สอดคล้องกับความต้องการ ในขณะที่เทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ UNI+MLAและ UNI+DS+MLA และ Partial UNI+MLA นั้น ระบบจะสามารถควบคุมและกำหนดลำดับความสำคัญได้อย่างละเอียดตรงตามความต้องการได้เสมอ อย่างไรก็ดีการปรับค่าพารามิเตอร์ต่างๆของระบบจะมีความซับซ้อนกว่า สำหรับสมรรถนะเปรียบเทียบกันระหว่างเทคนิคทั้งสามนั้นขึ้นกับรูปแบบและความต้องการของระบบ อย่างไรก็ดีสมรรถนะของเทคนิคที่นำเสนอนั้นจะสูงกว่าเทคนิคที่นำเสนอในอดีตทั้งในแง่ของค่าวิสัยสามารถและการรับประกันคุณภาพของการให้บริการ