โดยทั่วไปในอดีต อุตสาหกรรมไฟฟ้าในประเทศต่างๆ ทั่วโลกเป็นอุตสาหกรรมที่มักจะถูกผูกขาดโดยรัฐบาลหรือรัฐวิสาหกิจทั้งในระบบผลิต ระบบสายส่ง และระบบจำหน่ายภายใต้โครงสร้างดังกล่าว โครงสร้างการควบคุมระบบไฟฟ้ามักประกอบไปด้วยหลายหน่วยงานหรือศูนย์ควบคุมซึ่งมีหน้าที่ครอบคลุมทั้งในส่วนการวางแผน เช่น การวิเคราะห์การไหลของกำลังไฟฟ้า การทำนายความต้องการใช้ไฟฟ้ารวมถึงการควบคุมการทำงานของระบบซึ่งในบางครั้งอาจเกิดการซ้ำซ้อนของหน้าที่ความรับผิดชอบและอาจก่อให้เกิดปัญหาในการประสานงาน ดังนั้นเมื่อระบบไฟฟ้าถูกแปรรูปไปสู่โครงสร้างใหม่ การจัดการระบบดังกล่าวจึงถูกเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากโดยเห็นได้จากการยุบหรือลดจำนวนศูนย์ควบคุมเมื่อมีการจัดตั้งตลาดกลางซื้อขายไฟฟ้า (Power Pool) ขึ้นในหลายๆ ประเทศ เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าระบบไฟฟ้าหลังการแปรรูปมักจะมีความซับซ้อนกว่าระบบผูกขาดเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของปริมาณการซื้อขายไฟฟ้าซึ่งมักก่อให้เกิดปัญหาการคับคั่งในระบบสายส่ง (Transmission Congestion) ดังนั้นเพื่อป้องกันปัญหาดังกล่าวในระยะยาว จึงได้มีกำหนดค่าความสามารถถ่ายโอนกำลังไฟฟ้า (Available TransferCapability) ขึ้นโดยค่าดังกล่าวถูกใช้เป็นค่าอ้างอิงสำหรับการซื้อขายไฟฟ้าในระบบที่บ่งบอกถึงความสามารถของสายส่งที่จะรองรับการซื้อขายไฟฟ้า ทั้งนี้ ค่าความสามารถถ่ายโอนกำลังไฟฟ้าของการซื้อขายไฟฟ้าระหว่างผู้ซื้อกับผู้ขายคู่หนึ่ง มักจะถูกคำนวณไว้หลายค่าที่เวลาแตกต่างกันขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของการใช้งาน ปัญหาสำคัญในเชิงเทคนิคของการคำนวณความสามารถถ่ายโอนกำลังไฟคือความซับซ้อนในการคำนวณค่าดังกล่าวในระบบไฟฟ้ากำลังขนาดใหญ่ภายใต้เวลาที่จำกัด วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอวิธีใหม่ในการคำนวณค่าความสามารถถ่ายโอนกำลังไฟฟ้าสำหรับระบบไฟฟ้ากำลังขนาดใหญ่ที่มีความเร็วสูงภายใต้เงื่อนไขมาตรฐานทางด้านความปลอดภัยที่กำหนดโดยNorth America Electric Reliability Council (NERC)