การศึกษานี้ เป็นการทดลองในห้องปฏิบัติการที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของค่าความขรุขระของตอม่อสะพานที่เปลี่ยนไปกับความลึกหลุมกัดเซาะของตอม่อทรงกระบอกและศึกษาถึงอิทธิพลของค่าเรย์โนลด์นัมเบอร์, ฟรูดนัมเบอร์, ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของตอม่อ, ความลึกการไหล และวัสดุท้องน้ำ ที่มีผลต่อความลึกหลุมกัดเซาะดังกล่าวการศึกษาใช้ตอม่อรูปทรงกระบอก 3 ขนาด ได้แก่ 3.40 ซม., 4.80 ซม. และ 6.00 ซม.และวัสดุท้องน้ำเป็นทรายขนาดสม่ำเสมอ 3 ขนาด ได้แก่ 0.36 มม., 1.20 ซม. และ 2.20 ซม.โดยจำลองลักษณะความขรุขระของผิวตอม่อด้วยกระดาษทรายที่มีในท้องตลาด 3 ขนาด และทรายสม่ำเสมอขนาด 1.20 มม. หนึ่งขนาด ซึ่งได้ทำการทดลองหาค่าความขรุขระของกระดาษทรายเป็น 0.0883 มม., 0.1178 มม. และ 0.4416 มม. ตามลำดับ ทำการทดลองในสภาพการไหลสม่ำเสมอที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อย เป็นการไหลใต้วิกฤต และภายใต้สภาวะไม่มีการเคลื่อนที่ของตะกอนท้องน้ำ จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ความลึกหลุมกัดเซาะมีความสัมพันธ์กับความลึกการไหล, ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของตอม่อ, เรย์โนลด์นัมเบอร์ของตอม่อ, ฟรูดนัมเบอร์และค่าความขรุขระของผิวตอม่อ และจากการศึกษาพบว่า ขนาดหลุมกัดเซาะของตอม่อที่ผิวมีค่าความขรุขระมาก จะมากกว่าขนาดหลุมกัดเซาะของตอม่อที่ผิวมีค่าความขรุขระน้อย โดยความลึกหลุมกัดเซาะของผิวตอม่อที่เป็นกระดาษทรายมีความแตกต่างจากตอม่อผิวเรียบประมาณ 10, 13 และ 15 เปอร์เซ็นต์ สำหรับค่าความขรุขระ 0.0883 มม., 0.1178 มม.และ 0.4416 มม. ตามลำดับ