การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการวาดภาพมิติสัมพันธ์ของเด็กอายุ 7-9 ปีตามทฤษฎีของจอห์น วิลลัตส์ กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ เด็กที่มีอายุ 7-9 ปีที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนบางแค และโรงเรียนภาษานุสรณ์บางแค ปีการศึกษา 2544รวมทั้งสิ้น 216 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากเกณฑ์การวาดภาพตามแบบอย่างการวาดในทฤษฎีของ วิลลัตส์ คือ 1) แบบสังเกตการแสดงออกในการวาดภาพของเด็ก2) แบบทดสอบในการวาดภาพของเด็ก 3) แบบวิเคราะห์การวาดภาพตามเกณฑ์ในทฤษฎีของ วิลลัตส์ประกอบด้วย 3 ส่วน ดังนี้ 3.1) การวิเคราะห์ภาพวาด 3 มิติ จากประสบการณ์ 3.2) การวิเคราะห์การวาดทับซ้อนของวัตถุภายในภาพ 3.3) การวิเคราะห์ภาพวาด 3 มิติ จากหุ่นจำลองต้นแบบ ผลการวิจัยพบว่า ภาพวาดของเด็กส่วนใหญ่มีการแสดงออกที่เป็นไปตามขั้นพัฒนาการในการวาดภาพตามแบบอย่างการวาดภาพในทฤษฎีของ วิลลัตส์ มีรายละเอียดดังนี้ 1) การวาดภาพ 3 มิติ จากประสบการณ์ ภาพวาดส่วนใหญ่ (ร้อยละ 75.00) แสดงถึงการถ่ายทอดจากมุมมองด้านบน (ด้านแปลนหรือมุมตานก) และภาพวาดส่วนน้อย (ร้อยละ 4.17)แสดงถึงการถ่ายทอดทัศนียภาพวิทยาอย่างง่าย 2) การวาดทับซ้อนของวัตถุภายในภาพ ภาพวาดส่วนใหญ่แสดงการวาดทับซ้อนของวัตถุที่อยู่ภายนอกพื้นระนาบโต๊ะ (ร้อยละ 77.09) ในขณะที่ภาพวาดอีกจำนวนหนึ่งแสดงการวาดทับซ้อนของวัตถุภายในพื้นระนาบโต๊ะ (ร้อยละ 46.06) 3) การวาดภาพ 3 มิติ จากหุ่นจำลองต้นแบบ เด็กส่วนใหญ่มีการวาดภาพที่มีลักษณะถ่ายทอดพื้นระนาบเอียงขนานกับแนวนอน (ร้อยละ 26.85) และเด็กส่วนน้อยมีการวาดภาพที่มีลักษณะถ่ายทอดจากมุมมองด้านบน (ด้านแปลนหรือมุมตานก) (ร้อยละ 9.26) จากการสังเกตพฤติกรรมในการวาดภาพของเด็กพบข้อสังเกตดังนี้ เด็กส่วนใหญ่มีการวาดพื้นระนาบโต๊ะเป็นลำดับแรกในการวาดภาพโต๊ะ และเด็กส่วนน้อยมีการวาดสิ่งของที่วางอยู่บนโต๊ะเป็นลำดับแรก เช่น แจกันดอกไม้ เป็นต้น การใช้วัสดุอุปกรณ์ในการวาดภาพพบว่า เด็กบางคนมีการใช้ไม้บรรทัด และอุปกรณ์อื่นๆ ประกอบในขณะวาดภาพ เช่น กล่องสี เป็นต้นด้านการใช้สีพบว่า เด็กส่วนใหญ่มีการใช้สีในการวาดภาพตั้งแต่ 4 สีขึ้นไป และเด็กส่วนน้อยมีการใช้สี 2 สี ในการวาดภาพ