การทดลองในที่นี้ได้นำเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304 และ SUS 447Jl ไปปล่อยไว้ในบรรยากาศเขตเมืองอุตสาหกรรมของเมืองจิบา (Chiba) ประเทศญี่ปุ่น เป็นเวลา 7 และ61 วัน ในช่วงฤดูกาลที่ต่างกัน จากนั้นนำมาทดลองทางไฟฟ้าเคมีเพื่อวัดศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็ม (Pitting potential) และศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อน (corrosion potential) วิเคราะห์ฟิล์มพาสสีฟด้วยเครื่องมือ Auger Electron Spectroscopy (AES) เพื่อตรวจวัดความหนาและวิเคราะห์ฟิล์มพาสสีฟด้วยเครื่องมือ X-ray Photoelectron Spectroscopy (XPS)เพื่อตรวจวัดการเปลี่ยนแปลงของส่วนผสมทางเคมี ผลการทดลองพบว่า เมื่อนำเหล็กกล้าไร้สนิมทั้งเกรด SUS 304 และ SUS 447Jl ไปปล่อยไว้ในบรรยาศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็มและศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อนสูงขึ้นจากกรณีที่ไม่ได้นำไปปล่อยไว้ในบรรยากาศ และกรณีที่ปล่อยไว้ในบรรยากาศเป็นเวลาเท่ากัน ศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็มและศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อนของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 447Jl สูงกว่าศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็มและศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อนของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304 สำหรับเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304 ที่นำไปปล่อยไว้ในบรรยากาศพบว่า สัดส่วนไอออนโครเมียมต่อไอออนเหล็กในฟิล์มพาสสีฟ (chromiumenrichment) สูงขึ้น ขณะที่ความหนาของฟิล์มพาสสีฟลดลง นอกจากนี้สัดส่วนความเข้มโฟโตอิเล็กตรอนของ H(,2)O และ OH ต่อ O('2-) ของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304ที่ปล่อยไว้ในบรรยากาศเป็นเวลา 7 วัน ลดลงจากสัดส่วนที่ไม่ปล่อยทิ้งไว้ในบรรยากาศแต่เมื่อนำไปปล่อยไว้ในบรรยากาศเป็นเวลา 61 วัน สัดส่วนดังกล่าวมีค่าใกล้เคียงกับกรณีที่ไม่ปล่อยทิ้งไว้ในบรรยากาศ จากผลการทดลองดังกล่าวสันนิษฐานว่า เกิดการพัดพาฟิล์มพาสสีฟที่ประกอบด้วย H(,2)O และ OH('-) ออกจากฟิล์มเมื่อนำเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดSUS 304 ไปปล่อยไว้ในบรรยากาศเขตเมืองอุตสาหกรรมเป็นเวลา 7 และ 61 วัน และเกิดการสร้างไฮดรอกไซด์ในฟิล์มพาสสีฟของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304 ที่ปล่อยไว้ในบรรยากาศเป็นเวลา 61 วัน หากพิจารณาว่าการปล่อยเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304 ในบรรยากาศเป็นเวลา 7 และ 61 วันเป็นไปอย่างต่อเนื่อง อาจสันนิษฐานได้ว่าเกิดการสร้างฟิล์มH(,2)O และ OH('-) ขึ้นมาระหว่างช่วงเวลาดังกล่าว และฟิล์มที่สร้างขึ้นมานั้น สามารถต้านทานการถูกพัดพาออกมากขึ้นเมื่อเทียบกับฟิล์มพาสสีฟของชิ้นงานแรกที่ได้รับ(as-received) จากการศึกษาข้างต้นทำให้เสนอแนวความคิดว่า สัดส่วนไอออนโครเมียมที่สูงขึ้นและการเกิดของไฮดรอกไซด์ในฟิล์มพาสสีฟของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 304เมื่อนำไปปล่อยไว้ในบรรยากาศมีความสัมพันธ์กับศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็มและศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อนที่สูงขึ้น กรณีของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 447Jl ที่นำไปปล่อยในบรรยากาศเป็นเวลา 7 และ 61 วัน เทียบกับกรณีที่ไม่ปล่อยทิ้งไว้ในบรรยากาศ ไม่ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดของสัดส่วนไอออนโครเมียมต่อไอออนเหล็กในฟิล์มพาสสีฟและความหนาของฟิล์มพาสสีฟ แต่พบว่าสัดส่วนความเข้มของโฟโตอิเล็กตรอนของ OH ต่อ H(,2)O,OH('-) และ O('2-) สูงขึ้น ผลการทดลองดังกล่าวทำให้เสนอแนวความคิดว่า การเกิดไฮดรอกไซด์ในฟิล์มพาสสีฟของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด SUS 447Jl เมื่อนำไปปล่อยไว้ในบรรยากาศมีความสัมพันธ์กับศักย์ไฟฟ้าการเกิดรูเข็มและศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อนที่สูงขึ้น