งานวิจัยนี้ศึกษาพฤติกรรมการผุกร่อนบนผิวเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304L ในสารละลายกรดไฮโดรคลอริก สารละลายโซเดียมคลอไรด์ และสารละลายผสมของสารประกอบทั้งสอง ที่ความเข้มข้นและอุณหภูมิต่าง ๆ โดยการวัดเส้นโพลาไรเซซันและวิเคราะห์องค์ประกอบของชั้นฟิล์มที่ผิวด้วยเครื่อง XPSชั้นฟิล์มที่ผิวเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304L เรียงตามลำดับจากผิวฟิล์มนอกสุดเข้าไปในเนื้อโลหะ ประกอบด้วย ชั้นไฮดรอกไซด์ของโลหะ ชั้นออกไซด์ของโลหะ ชั้นออกไซด์ของโครเมียมรวมอยู่กับโลหะเหล็กและนิกเกิล ความหนาชั้นฟิล์มมีค่าประมาณ 3-4 นาโนเมตร องค์ประกอบของชั้นฟิล์มที่ผิวเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด304L ที่ผ่านการทำปฏิกิริยากับสารละลายดังกล่าว จะขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและอุณหภูมิของสารละลาย เมื่อความเข้มข้นของสารละลายกรดไฮโดรคลอริกหรือความเข้มข้นรวมของคลอไรด์ในสารละลายผสมระหว่างกรดไฮโดรคลอริกและโซเดียมคลอไร์เพิ่มขึ้น สัดส่วนของโลหะไฮดรอกไซด์ในชั้นฟิล์มมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น แต่สัดส่วนของโลหะออกไซด์ และสัดส่วนของธาตุโครเมียมและของเหล็กมีแนวโน้มลดลงความหนาแน่นกระแสของช่วงพาสซีฟเพิ่มขึ้น ศักย์ไฟฟ้าของการเกิดรูพรุนลดลง ในกรณีของสารละลายโซเดียมคลอไรด์เมื่อเพิ่มความเข้มข้น สัดส่วนของโลหะไฮดรอกไซด์ในชั้นฟิล์มมีแนวโน้มลดลง สัดส่วนเหล็กออกไซด์มีแนวโน้มเพิมขึ้น แต่แนวโน้มสัดส่วนของธาตุโครเมียมไม่เปลี่ยนแปลง ความหนาแน่นกระแสช่วงพาสซีฟเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ศักย์ไฟฟ้าของการเกิดรูพลุนลดลง โดยทั่วไป การเพิ่มอุณหภูมิทำให้องค์ประกอบของชั้นฟิล์มมีแนวโน้มลดสัดส่วนของธาตุโครเมียมและเหล็ก และมีแนวโน้มลดสัดส่วนออกซิเจนในชั้นฟิล์มที่ผ่านการทำปฏิกิริยากับสารละลายกรดไฮโดรคลอริกหรือสารละลายผสมของกรดไฮโดรคลอริกกับโซเดียมคลอไรด์ แต่สัดส่วนออกซิเจนในฟิล์มมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในกรณีที่ฟิล์มผ่านการทำปฏิกิริยากับสารละลายโซเดียมคลอไรด์ ชั้นฟิล์มที่วิเคราะห์ทั้งหมดไม่พบว่ามีคลอไรด์เป็นองค์ประกอบร่วม คลอไรด์มีผลทำลายเสถียรภาพของฟิล์ม ผลการทดลองสนับสนุนกลไกการเกิดขึ้นฟิล์มตามสมมุติฐานการเกิดดีโพรโทไนเซซันของน้ำ