วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์หลักคือ ปรับปรุงเหล็กกล้าไร้สนิม 304 ให้มีความต้านทานต่อการเกิดเซนซิไทเซชันตามขอบเกรนโดยกระบวนการความร้อนเชิงกล สามารถทำได้โดยผ่านการอบที่อุณหภูมิ 900(+,ฐ)C ระยะเวลา 1 ชั่วโมง หลังจากนั้นให้ความเครียดที่ 3%ตามด้วยการอบที่อุณหภูมิ 900(+,ฐ)C ระยะเวลา 3 นาทีอีกครั้ง ชิ้นงานที่ผ่านกระบวนการความร้อนเชิงกลและถูกเซนซิไทเซชันเป็นเวลา 8 ชั่วโมงที่ 650(+,ฐ)C เมื่อนำไปทดสอบในสารละลายเฟอริกซัลเฟต-กรดซัลฟูริก สามารถเพิ่มประสิทธิภาพต้านทานการกัดกร่อนได้38% ถึงแม้ว่าสัดส่วนขอบเกรนชนิด Coincidence Site Lattice ไม่เปลี่ยนแปลง แต่กระบวนการความร้อนเชิงกลอาจส่งผลให้มีการปรับตัวที่บริเวณขอบเกรน โดยการศึกษาจากการแจกแจงการกระจายตัวของมุมการลาดเอียงของขอบเกรน พบว่าชิ้นงานที่ผ่านกระบวนการความร้อนเชิงกลมีการจัดเรียงตัวที่เปลี่ยนไปโดยอยู่ในช่วง 20-40 องศา ซึ่งส่งผลให้เกิดการต้านทานการก่อตัวของโครเมียมคาร์ไบด์และทนทานต่อการกัดกร่อนบริเวณขอบเกรนในที่สุด เมื่อจำลองการผลิตกระบวนการความร้อนเชิงกลเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในเชิงของต้นทุน ปริมาณการผลิต และผลกำไร เปรียบเทียบกับกระบวนการผลิตของโรงงาน โดยคิดราคาจากการอ้างอิงประสิทธิภาพอัตราการสูญเสียน้ำหนักของเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดอื่น พบว่าเวลามาตรฐานการผลิตของกระบวนการความร้อนเชิงกลนานกว่าเป็นผลให้ขาดทุน และเพื่อให้ได้ผลกำไรในปีแรกเท่าเดิมได้ จำเป็นต้องลดเวลามาตรฐานการผลิตลงโดยการลดเวลารวมกระบวนการความร้อนเชิงกลลงและเพิ่มกำลังการผลิต