จากการระบาดของโรคเลปโตสไปโรสิสในกลุ่มชาวบ้านตำบลคูเมือง อำเภอคูเมืองจังหวัดบุรีรัมย์ ที่ไปลอกหนองน้ำซึ่งมีการเลี้ยงโค กระบือโดยรอบ เมื่อเดือนกันยายนพ.ศ.2542 โดยพบว่ามีเชื้อ ~iLeptospira borgpetersenii~i serogroup Sejroeเป็นสาเหตุสำคัญ จึงสำรวจจำนวนโคและกระบือทุกตัวที่เลี้ยงในบริเวณนั้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะโรคเลปโตสไปโรสิสทางซีรั่มวิทยา และความเป็นไปได้ของการแพร่เชื้อเลปโตสไปรามาสู่คน โดยเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อตรวจหาระดับภูมิคุ้มกันในซีรั่มและเก็บตัวอย่างปัสสาวะเพื่อตรวจหาเชื้อเลปโตสไปรา ผลการศึกษาในโค 20 ตัวกระบือ 36 ตัว จากการตรวจด้วยวิธี Microscopic Agglutination Test (MaT) เชื้อที่ตรวจพบมากสุดคือเชื้อ ~iL. borgpetersenii~i serovar tarassovi (56.25%) รองลงมาคือ sejroe (37.5%) ที่เหลือได้แก่ ballum, ~iL. interrogans~i serovar (pomona,autumnalis strain Akkyami A, copenhageni) และ ~iL. biflexa serovar andamanastrain CH-11 เมื่อตรวจปัสสาวะด้วยวิธี Polymerase Chain Reaction (PCR) เพื่อตรวจหา16S (rRNA) gene พบว่าให้ผลบวก 9 ตัวอย่าง (16.1%) และได้ตรวจพบเชื้อ~iL. borgpetersenii~i serovar sejroe จากปัสสาวะของโค 1 ต้ว และ ~iL. interrogans~iserovar bratislava จากปัสสาวะของกระบือ 1 ตัว ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าโค กระบือเป็นแหล่งรับโรคที่สำคัญของการเกิดโรคเลปโตสไปโรสิสในคน ควรปรับวิธีการควบคุมโรคในปศุสัตว์ให้ครอบคลุมยิ่งขึ้น