ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่า ในประเทศไทยมีการลักลอบเปิดบ่อนการพนันที่ผิดกฎหมายขึ้นมากมาย แม้จะมีพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องใช้บังคับ แต่มิอาจทำให้ปัญหาบ่อนการพนันลดลงแต่อย่างใด ปัญหาดังกล่าวได้ขยายขอบเขตและเชื่อมโยงกับการกระทำความผิดตามกฎหมายอื่นๆ ทั้งนี้ เนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายยังขาดประสิทธิภาพ ซึ่งมีสาเหตุมาจากหลายประการ อาทิ ปัญหาจากบทบัญญัติของกฎหมาย ปัญหาเกี่ยวกับทัศนคติต่อความผิด ปัญหาเกี่ยวกับกระบวนการยุติธรรมทางอาญา เป็นต้น ในการวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงบทบัญญัติของกฎหมายการพนันของประเทศไทย และของต่างประเทศ และมาตรการในการควบคุมปัญหาบ่อนการพนันในต่างประเทศ รวมทั้งได้สัมภาษณ์เจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการบังคับใช้กฎหมาย ผลจากการวิจัยพบว่า พระราชบัญญัติการพนันที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันยังขาดประสิทธิภาพควรนำมาตรการบังคับทางกฎหมาย (Enforcement of Law) ได้แก่ มาตรการทางกฎหมายอาญา ซึ่งประกอบด้วยหลักเกณฑ์ ในกฎหมาย RICO (Racketeer Influenced and CorruptOrganizations Act) และ CCE (Continuing Criminal Enterprise) มาปรับใช้กับกฎหมายการพนันของไทย โดยการแก้ไขเพิ่มเติมให้มีความเหมาะสมกับสภาพความผิดในปัจจุบันและมาตรการริบทรัพย์สินทางแพ่ง (Civil Forfeiture) มาปรับใช้โดยผ่านทางกฎหมายปราบปรามการฟอกเงิน เพิ่มเติมเป็นความผิดมูลฐานที่ 8 ในพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินพ.ศ.2542 นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้เสนอมาตรการเปิดให้มีการเล่นการพนันภายใต้การควบคุมของกฎหมาย(Legalization of Gambling) โดยเน้นนโยบายการท่องเที่ยวเป็นหลัก ซึ่งน่าจะนำประโยชน์มาให้แก่ประเทศชาติ ได้มากกว่าการใช้มาตรการป้องปรามความผิดเกี่ยวกับการพนันโดยตรง