การรวมระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (GIS) กับ แบบจำลองภาวะมลพิษแบบแพร่กระจาย(AGNPS MODEL) เพื่อประเมินปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพาในลุ่มน้ำห้วยส้ม จังหวัด เชียงใหม่ เครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนาการรวมระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ และแบบจำลองภาวะมลพิษแบบแพร่กระจายคือโปรแกรมระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (pc-ARC/INFO), SURFER, IDRISI และ ID2AGS ทำการดิจิไทซ์ข้อมูลสารสนเทศได้แก่ ชนิดของดิน การใช้ที่ดิน ลักษณะภูมิประเทศ ความยาวของความลาดชันและแม่น้ำข้อมูลที่ได้เป็นข้อมูลแบบเวคเตอร์ ต่อจากนั้นจะทำการแปลงแผนที่แสดงชั้นความสูงให้เป็นแบบจำลองชั้นความสูงของพื้นที่ แล้วนำข้อมูลแบบเวคเตอร์มาเปลี่ยนให้อยู่ในรูปแบบที่แบบจำลองต้องการเปรียบเทียบผลที่ได้จากแบบจำลองกับผลที่ได้จากภาคสนาม พบว่าผลที่ได้จากแบบจำลองมีค่ามากกว่าจากภาคสนามมากเนื่องจากเหตุผลหลายประการเช่น โครงสร้างของดิน ความชันของพื้นที่ความยาวของความลาดชัน และอื่น ๆ นอกจากนี้ การศึกษานี้ได้ทำการทดสอบการเปลี่ยนแปลงของพารามิเตอร์นำเข้าที่มีผลต่อปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพา พารามิเตอร์เหล่านี้ได้แก่ ค่าความขรุขระของแมนนิ่ง ค่าปัจจัยความคงทนต่อการชะล้างพังทลายของดิน ค่าปัจจัยการอนุรักษ์ดิน ค่าปัจจัยการจัดการพืชคลุมดินและระยะเวลาที่ฝนตก ผลที่ได้พบว่า ถ้าลดค่าค่าความขรุขระของแมนนิ่ง ปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพาจะเพิ่มขึ้น ส่วนค่าปัจจัยความคงทนต่อการชะล้างพังทลายของดิน ค่าปัจจัยการอนุรักษ์ดิน และค่าปัจจัยการจัดการพืชคลุมดิน ถ้าเพิ่มค่าของพารามิเตอร์เหล่านี้ ปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพาจะเพิ่มขึ้นสำหรับปริมาณฝนตกต่อหนึ่งเหตุการณ์ที่เท่ากัน ถ้าเพิ่มระยะเวลาที่ฝนตก จะได้ปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพาน้อยลง สรุปได้ว่าค่าปัจจัยการจัดการพืชคุลมดินมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงปริมาณตะกอนที่ถูกพัดพามากที่สุด เพราะในแบบจำลอง AGNPS มีพารามิเตอร์ที่ขึ้นอยู่กับ การใช้ที่ดิน 5 ตัวได้แก่ ค่าคงที่ของสภาพผิวดิน ค่าความขรุขระของแมนนิ่ง ค่าปัจจัยการจัดการพืชคลุมดิน ค่าความโค้งของกราฟน้ำท่า