การใช้เทคนิคแบบ soil block เพื่อศึกษามวลชีวภาพ ความต้านแรงดึงของรากต้นดังข้าวและไข่เขียวสมบัติของดิน บริเวณป่าดิบชื้น จังหวัดนครศรีธรรมราช พบว่ามวลชีวภาพรวมของรากดังข้าวและไข่เขียว บริเวณพื้น ที่ลาดชันปานกลางมีค่าเท่ากับ 387.10 และ 114.42 ตัน/เฮกแตร์ ส่วนใน พื้นที่ลาดชันสูงมีค่าเท่ากับ 114.83 และ 236.18 ตัน/เฮกแตร์ รากของดัง ข้าวจะหยั่งลึกลงไปในแนวดิ่งได้น้อยกว่ารากของไข่เขียว แต่จะเจริญไปในแนวนอนได้ไกลกว่ารากของไข่เขียว มวลชีวภาพรวมและมวลชีวภาพของรากขนาดมากกว่า 5 เซนติเมตรของดังข้าวและไข่เขียวในพื้นที่ลาดชันปานกลางมีค่ามากกว่าในพื้นที่ลาดชันสูง ส่วนมวลชีวภาพของรากขนาด 0-0.2 เซนติเมตรของพืชทั้งสองชนิดในพื้นที่ลาดชันปานกลางและสูงไม่มีความ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ค่าความต้านแรงดึงของรากดังข้าวและไข่เขียวมีความสัมพันธ์ กับขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของรากอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.01) ความต้านแรงดึงของรากพืชทั้งสองชนิดในพื้นที่ลาดชันปานกลางและสูง ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ความต้านแรงดึงเฉลี่ยของรากดังข้าวจะ มากกว่ารากไข่เขียว ที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางเท่ากันประมาณ 2 เท่า สมบัติของดินที่ศึกษา ได้แก่ ความหนาแน่นรวมของดิน ปริมาณอินทรีย์วัตถุในดิน ความสามารถในการดูดยึดน้ำของดิน และปริมาณอนุภาคดินเหนียว มีความสัมพันธ์กับความลึกของดินอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับระยะทางห่างจากโคนต้น ส่วนความเป็นกรดด่างของดินนั้นไม่มีความสัมพันธ์กับทั้งความลึก และระยะทางห่างจากโคนต้นอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบว่าสมบัติของดินที่ทำการศึกษาในพื้นที่ลาดชันปานกลางและสูง ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ มวลชีวภาพรวมของรากดังข้าวและไข่เขียวมีความสัมพันธ์กับความลึก ระยะทางห่างจากโคนต้น และความลาดชันของพื้นที่อย่างมีนัยสำคัญ(P<0.05) แต่ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับลักษณะสมบัติของดิน ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าป่าดิบชื้นจะสามารถช่วยลดการพังทลายของดิน และรักษาเสถียรภาพของพื้นที่ลาดชันได้ดีกว่าบริเวณที่ปลูกยางพารา