การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและทดลองใช้โปรแกรมการเพิ่มการเรียนรู้สองภาษาเพื่อส่งเสริมความสามารถทางการพูดภาษาไทยกลางและภาษาไทยถิ่นเหนือ ด้านการสื่อความหมายด้วยการใช้คำศัพท์ การใช้รูปประโยคและการเลือกปรับใช้ภาษา ด้านความชัดเจนในการออกเสียงและด้านความคล่องในการพูด ให้แก่เด็กวัยอนุบาล ตัวอย่างประชากรคือ เด็กอนุบาลชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 1 ที่มีอายุ 3-5 ปี จำนวน 11 คน ของโรงเรียนบ้านแม่ตะมาน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ วิธีดำเนินการวิจัย มี 4 ขั้นตอน คือ (1) ขั้นเตรียมการ (2) ขั้นสร้างโปรแกรมฯ และเครื่องมือการวิจัย (3) ขั้นทดลองใช้โปรแกรมฯ (4) ขั้นปรับปรุงโปรแกรมฯ ประสิทธิภาพของโปรแกรมฯ ประเมินจาก 1) ความสามารถทางการพูดภาษาไทยกลางและภาษาไทยถิ่นเหนือของเด็กก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมฯ ด้วยการสัมภาษณ์รายบุคคลในบริบทการพูดที่มีความหมาย โดยครูที่พูดภาษาไทยกลาง (ผู้วิจัย) และครูที่พูดภาษาไทยถิ่นเหนือ (ครูประจำชั้นของเด็ก) 2) ความพึงพอใจในการเข้าร่วมโปรแกรมฯ ของผู้ปกครองซึ่งวัดจาก แบบสัมภาษณ์ความพึงพอใจของผู้ปกครองในการเข้าร่วมโปรแกรมฯ และ 3) การติดตามผลการใช้โปรแกรมฯ โดยแบบบันทึกการใช้โปรแกรมฯ ของครู (ผู้วิจัย) ระหว่างการดำเนินการใช้โปรแกรมฯ ผลการวิจัยปรากฎว่า 1) โปรแกรมฯ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นสามารถส่งเสริมความสามารถทางการพูดภาษาไทยกลางและภาษาไทยถิ่นเหนือ ของเด็กวัยอนุบาล กล่าวคือหลังการเข้าร่วมโปรแกรมฯ เป็นเวลา1 ภาคเรียน เด็กที่เข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความสามารถทางการพูดภาษาไทยกลางและภาษาไทยถิ่นเหนือด้านการสื่อความหมายด้วยการใช้คำศัพท์ การใช้รูปประโยค และการเลือกปรับใช้ภาษา ด้านความชัดเจนในการออกเสียง และด้านความคล่องในการพูด เพิ่มขึ้นทุกด้านอย่างน้อยหนึ่งระดับ 2) จากการสัมภาษณ์พบว่าผู้ปกครองส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความพึงพอใจในระดับมากขึ้นไป ผลผลิตของการวิจัยครั้งนี้คือ คู่มือการใช้โปรแกรมการเพิ่มการเรียนรู้สองภาษาเพื่อส่งเสริมความสามารถทางการพูดภาษาไทยกลางและภาษาไทยถิ่นเหนือของเด็กวัยอนุบาล