ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู
นักวิจัย : วีระชัย อึ๊งเจริญ
คำค้น : Feasibility Study , Waste Exchange , Bangpoo Industrial Estate
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2541
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082541001229
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อหาความเป็นไปได้ของการแลกเปลี่ยนของเสียระหว่างโรงงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปูและเพื่อสร้างฐานข้อมูลสำหรับการจัดการของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรม ข้อมูลเกี่ยวกับชนิดและปริมาณของเสียและวัตถุดิบ กระบวนการผลิต และการจัดการของเสียในปัจจุบันถูกรวบรวมโดยใช้แบบสอบถามและการสุ่มตัวอย่างโรงงานเพื่อสัมภาษณ์การวิเคราะห์ความเป็นไปได้ทำโดยการพิจารณาสัดส่วนผลได้และผลเสียใน 4 สถานการณ์สถานการณ์ที่ 1 เป็นสถานการณ์พื้นฐานซึ่งเป็นสภาพในปัจจุบัน สถานการณ์ที่ 2 ปริมาณของของเสียจะลดลง 20% จากสถานการณ์ที่ 1 สถานการณ์ที่ 3 ค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายอื่นๆ เพิ่มขึ้น 20% จากสถานการณ์ที่ 1 สถานการณ์ที่ 4 รวมผลกระทบของสถานการณ์ที่ 2 และ 3 ผลได้พิจารณาจากการประหยัดจากส่วนต่างของกำไรจากการขายของเสียให้คนกลาง และจากค่าวัตถุดิบ ผลเสียจะพิจารณาจากค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เกิดขึ้นชนิดและปริมาณของของเสียที่มีศักยภาพที่จะแลกเปลี่ยนระหว่างโรงงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู คือ หัวและเปลือกกุ้ง 450 ตัน/ปี เศษฝ้าย 12.5 ตัน/ปี เศษผ้า 6.5 ตัน/ปีเศษกระจก 2,206.08 ตัน/ปี เศษพีวีซี 12 ตัน/ปี ทรายจากแบบหล่อ 990 ตัน/ปีเศษ PP 80.868-104.268 ตันต่อปี เศษอลูมิเนียม 69.75 ตัน/ปี เศษเหล็ก8,971.402-11,199.546 ตัน/ปี ถังเหล็กที่ใช้แล้ว 23,106 ตัน/ปี เศษไนลอน 12.24ตัน/ปี เศษโพลีเอสเตอร์ 688.2 ตัน/ปี เศษ HDPE 9-27 ตัน/ปี เศษกระดาษ18,023.364-18,126.444 ตัน/ปี การคำนวณสัดส่วนผลได้และผลเสีย (B/C ratio) สำหรับการแลกเปลี่ยนของเสียได้ผลดังนี้ สถานการณ์ที่ 1 B/C ratio คือ 5.21, 2.17, 4.29, 2.29, 65.14, 24.91,10.66, 4.94, 0.82, 3.4, 81 และ 6.53 สำหรับเศษฝ้าย เศษผ้า เศษกระจก ทรายจากแบบหล่อ เศษ PP เศษอลูมิเนียม เศษเหล็ก ถังเหล็กที่ใช้แล้ว เศษไนลอน เศษโพลีเอสเตอร์เศษ HDPE และเศษกระดาษ หัวและเปลือกกุ้งและเศษพีวีซีไม่มีการคำนวณ B/C ratioเพราะว่าปัจจุบันมีการแลกเปลี่ยนอยู่แล้ว สถานการณ์ที่ 2 B/C ratio ของของเสียที่ระบุข้างต้น คือ 4.17, 1.73, 3.43,2.75, 52.11, 19.93, 10.23, 5.13, 0.66, 2.72, 64.8 และ 6.62 ตามลำดับ สถานการณ์ที่ 3 B/C ratio ของของเสียที่ระบุข้างต้น คือ 4.34, 1.81, 3.57,1.91, 54.28, 20.76, 8.88, 4.12, 0.68, 2.83, 67.5 และ 5.44 ตามลำดับ สถานการณ์ที่ 4 B/C ratio ของของเสียที่ระบุข้างต้น คือ are 3.47, 1.44,2.86, 2.29, 43.43, 16.61, 8.53, 4.23, 0.55, 2.27, 54 และ 5.52 ตามลำดับ จากผลของ B/C ratio สรุปได้ว่าเศษฝ้าย เศษผ้า เศษกระจก ทรายจากแบบหล่อเศษ PP เศษอลูมิเนียม เศษเหล็กถังเหล็กที่ใช้แล้ว เศษโพลีเอสเตอร์ เศษ HDPE และเศษกระดาษ มีความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนระหว่างโรงงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปูเพราะว่าผลได้มากกว่าผลเสียสำหรับทุกสถานการณ์ เศษไนลอนไม่มีความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนระหว่างโรงงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปูเพราะว่าผลได้น้อยกว่าผลเสียสำหรับทุกสถานการณ์

บรรณานุกรม :
วีระชัย อึ๊งเจริญ . (2541). การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
วีระชัย อึ๊งเจริญ . 2541. "การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
วีระชัย อึ๊งเจริญ . "การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2541. Print.
วีระชัย อึ๊งเจริญ . การศึกษาความเป็นไปได้ในการแลกเปลี่ยนของเสียในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางปู. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2541.