การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาการดำเนินงานของนักศึกษาในวิชาโครงการศึกษาศิลปะส่วนบุคคล ในหลักสูตรศิลปศึกษา ของสถาบันราชภัฎ ในด้านบทบาทของผู้สอน บทบาทของผู้เรียน อุปกรณ์การเรียนการสอน และทักษะพื้นฐานของผู้เรียน ประชากรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย หัวหน้าภาควิชาศิลปะจำนวน 4 คนอาจารย์ประจำภาควิชาศิลปะ จำนวน 23 คน และนักศึกษาโปรแกรมวิชาศิลปศึกษาระดับปริญญาตรี 4 ปี ชั้นปีที่ 4 ปีการศึกษา 2541 จำนวน 91 คน ในสถาบันราชภัฎมหาสารคาม บุรีรัมย์ สุรินทร์ และสงขลา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละค่ามัชฌิมเลขคณิต และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ด้านบทบาทของผู้สอน โดยส่วนรวมพบว่า อาจารย์มีความเห็นว่านักศึกษามีปัญหาปานกลาง โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การตรวจสอบผลงานภาคเอกสาร ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การเปิดโอกาสให้ซักถามได้ตลอดเวลา และโดยส่วนรวมพบว่านักศึกษามีความเห็นว่าอาจารย์มีปัญหาปานกลาง โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การตรวจสอบผลงานภาคเอกสาร ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การเปิดโอกาสให้ซักถามได้ตลอดเวลา ด้านบทบาทของผู้เรียน โดยส่วนรวมพบว่า อาจารย์มีความห็นว่านักศึกษามีปัญหาปานกลาง โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การมีระเบียบวินัยในตนเองต่อการทำงาน ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การทำความเข้าใจในจุดมุ่งหมายของวิชา และโดยส่วนรวมพบว่า นักศึกษามีปัญหาปานกลาง โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การสร้างสรรค์ผลงานด้านเอกสาร ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุด คือ การเข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษา ด้านอุปกรณ์การเรียนการสอน โดยส่วนรวมพบว่า อาจารย์มีความเห็นว่านักศึกษามีปัญหามาก โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ ราคาของวัสดุอุปกรณ์ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การนำวัสดุท้องถิ่นมาใช้ และโดยส่วนรวมพบว่านักศึกษามีปัญหามาก โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ งบประมาณที่ใช้ในการทำงาน ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การนำวัสดุท้องถิ่นมาใช้ ด้านทักษะพื้นฐานของผู้เรียน โดยส่วนรวมพบว่า อาจารย์มีความเห็นว่านักศึกษามีปัญหาปานกลาง โดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การเรียบเรียงข้อมูลตามขั้นตอนการทำงาน ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การทำความเข้าใจในคำแนะนำของอาจารย์ที่ปรึกษา และโดยส่วนรวมพบว่า นักศึกษามีปัญหาปานกลางโดยข้อที่มีความเห็นด้วยมากที่สุดคือ การสรุปข้อมูลที่ค้นคว้ามาเป็นแนวคิด ส่วนข้อที่มีความเห็นด้วยน้อยที่สุดคือ การปฏิบัติตามคำแนะนำของอาจารย์ที่ปรึกษา