การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สถานการณ์จำลองและกลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติ เปรียบเทียบความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สถานการณ์จำลองและกลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติและเปรียบเทียบความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สถานการณ์จำลองระหว่างก่อนการสอนและหลังการสอน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลปี 2 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต จำนวน 45 คน จัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 23 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบจับคู่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการสอนโดยใช้สถานการณ์จำลองที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แบบสอบความรู้วิชาการพยาบาลมารดาและเด็ก และแบบวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลมีค่าความเที่ยง .95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สถานการณ์จำลอง มีความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองหลังการสอนสูงกว่าก่อนการสอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่าพี .05 2. ความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษากลุ่มที่เรียน โดยใช้สถานการณ์จำลองหลังการสอนสูงกว่ากลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่าพี .05 3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สถานการณ์จำลอง กับกลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ