การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะเปรียบเทียบความถูกต้องของค่าพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ โดยเปรียบเทียบวิธีริดจ์รีเกรสชัน (RR) และวิธีที่ใช้หลักการของโครงข่ายประสาทเทียม (ANN) ซึ่งเกณฑ์การเปรียบเทียบ คือ เปอร์เซ็นต์อัตราส่วนผลต่างค่าเฉลี่ยของค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ภายในสถานการณ์ต่างๆ ที่ศึกษา คือ การแจกแจงของความคลาดเคลื่อนที่ศึกษามี 3 การแจกแจง คือ การแจกแจงปกติ การแจกแจงปกติปลอมปน และการแจกแจงลอกนอร์มอล สำหรับการแจกแจงปกติ จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.1, 0.3 และ 0.5 ส่วนการแจกแจงปกติปลอมปน จะใช้สเกลแฟคเตอร์เท่ากับ 3 และ 10 เปอร์เซ็นต์การปลอมปนเท่ากับ 5 และ 10 และการแจกแจงลอกนอร์มอล จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.2264, 0.5915 และ 1.0069 ตามลำดับ ขนาดตัวอย่างที่ใช้เท่ากับ 30, 50 และ 100 เมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 โดยมีระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระแต่ละคู่เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9และ 0.99 ตามลำดับ และเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเพิ่มขึ้นเท่ากับ 5 จะใช้ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระที่เพิ่มขึ้น (x(,4), x(,5) เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.70.9 และ 0.99 ตามลำดับ ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลซึ่งกระทำซ้ำ 400 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ ซึ่งผลสรุปมีดังนี้ กรณีความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ และการแจกแจงลอกนอร์มอล พบว่าความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระและระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RRจะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน และจำนวนตัวแปรอิสระสูงขึ้นโดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย กรณีที่ความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติปลอมปน พบว่าความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระ และระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RR จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนจำนวนตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น โดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย วิธี ANN จะใช้ในการพยากรณ์ได้ดีกว่าวิธี RR เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงลอกนอร์มอล และการแจกแจงปกติปลอมปน เรียงตามลำดับจากมากไปน้อยและเมื่อขนาดตัวอย่าง ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน จำนวนตัวแปรอิสระ ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนมีค่ามากขึ้น โดยเรียงลำดับ อิทธิพลจากมากไปน้อย และวิธี RR จะใช้ในการพยากรณ์ได้ดีกว่าวิธี ANN เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ