การวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงผลการเปลี่ยนแปลงทางคลินิก หลังการใช้สารละลายเตตราซัยคลินไฮโดรคลอไรด์ที่มีความเข้มข้นร้อยละ 10 และความเข้มข้นร้อยละ 5 ฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตเสริมการเกลารากฟันในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่เปรียบเทียบกับการเกลารากฟันเพียงอย่างเดียว และการเกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายสีผสมอาหาร โดยทำการศึกษาในผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ จำนวน 42 คน ซึ่งไม่มีโรคทางระบบไม่ได้รับยาต้านจุลชีพที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกาย และยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่กลุ่มสเตียรอยด์ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมาแต่ละเสี้ยวของฟันของผู้ป่วยจะได้รับการรักษาแตกต่างกัน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม ได้แก่ ตำแหน่งที่เกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายเตตราซัยคลินไฮโดรคลอไรด์ความเข้มข้นร้อยละ 10 และตำแหน่งที่เกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายเตตราซัยคลินไฮโดรคลอไรด์ความเข้มข้นร้อยละ 5 กลุ่มควบคุม 2 กลุ่มได้แก่ ตำแหน่งที่เกลารากฟันเพียงอย่างเดียวและตำแหน่งที่เกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายสีผสมอาหารฉีดล้างสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ติดต่อกัน 4 สัปดาห์ โดยก่อนให้การรักษา ผู้ป่วยจะได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟัน และสอนวิธีการดูแลอนามัยในช่องปาก แล้วนัดผู้ป่วยเข้าสู่การวิจัยอีก 3 เดือนถัดไป โดยถือเป็นสัปดาห์ที่ 0 ก่อนการรักษาในสัปดาห์ที่ 0 สัปดาห์ที่ 14 สัปดาห์ที่ 28 และสัปดาห์ที่ 42 จะทำการวัดค่าทางคลินิก ได้แก่ ค่าดัชนีคราบจุลินทรีย์ ความลึกของพ็อกเก็ต อาการมีเลือดออกและระดับการยึดตัวของอวัยวะปริทันต์ ด้วยเครื่องมือตรวจปริทันต์ฟลอริดาโพรบและฟลอริดาดิสก์โพรบ ร่วมกับการใช้ชิ้นปิดบนด้านบดเคี้ยวเป็นเครื่องมือกำหนดตำแหน่งในการวัด ผลการวิจัยพบว่า ทุกกลุ่มการรักษาสามารถเพิ่มระดับการยึดตัวของอวัยวะปริทันต์ได้ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) แต่อย่างไรก็ตามในกลุ่มทดลองทั้ง 2 กลุ่ม สามารถเพิ่มระดับการยึดตัวของอวัยวะปริทันต์ได้อย่างต่อเนื่อง และเพิ่มระดับการยึดตัวของอวัยวะปริทันต์เมื่อคิดเป็นร้อยละได้มากกว่ากลุ่มควบคุม นอกจากนี้ทุกกลุ่มการรักษาสามารถลดความลึกของพ็อกเก็ตได้ โดยกลุ่มทดลองที่เกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายเตตราซัยคลินไฮโดรคลอไรด์ความเข้มข้นร้อยละ 10 สามารถลดความลึกของพ็อกเก็ตได้แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมทั้ง 2 กลุ่มในสัปดาห์ที่ 28 และกลุ่มทดลองทั้ง 2 กลุ่ม สามารถลดความลึกของพ็อกเก็ตได้แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมที่เกลารากฟันร่วมกับฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตด้วยสารละลายสีผสมอาหารในสัปดาห์ที่ 42นอกจากนี้ทุกกลุ่มการรักษายังสามารถลดอาการเลือดออกได้และลดค่าดัชนีคราบจุลินทรีย์เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการรักษา จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการใช้สารละลายเตตราซัยคลินไฮโดรคลอไรด์ความเข้มข้นร้อยละ 10 และความเข้มข้นร้อยละ 5 ฉีดล้างภายในพ็อกเก็ตเสริมการเกลารากฟันในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ สามารถทำให้ลักษณะทางคลินิกดีขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุม จึงอาจจะเป็นทางเลือกหนึ่งที่นำไปใช้เสริมการรักษาโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ได้