วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายสำคัญที่จะศึกษาถึงการดำเนินนโยบายขององค์การที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายและผู้ปฏิบัตินโยบายในท้องถิ่นเกี่ยวกับกรณีดอยลาง บ้านเจดีย์สามองค์ และเนิน 491 ในช่วงเกิดวิกฤตการณ์ ตลอดจนศึกษาถึงลักษณะของหน่วยงานหรือองค์การของรัฐดังกล่าว เพื่อเป็นพื้นฐานในการวิเคราะห์การดำเนินนโยบายของไทย จากการศึกษาพบว่า การที่ไทยมีแนวพรมแดนติดต่อกับพม่าเป็นระยะทางยาวกว่า2,800 กิโลเมตร ทำให้ไทยและพม่ามีปัญหาความขัดแย้งบริเวณพรมแดนหลายเรื่องเช่น ปัญหาเส้นเขตแดน ปัญหาผู้ผลัดถิ่น ปัญหาผู้หลบหนีเข้าเมือง และปัญหายาเสพติดเป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปัญหาความขัดแย้งตามแนวพรมแดนทางบกนั้น ในบางครั้งถึงขั้นมีการใช้กำลังต่อกัน ดังในกรณีปัญหาพิพาทที่ดอยลาง และบ้านเจดีย์สามองค์นอกจากนี้ยังพบว่าองค์การที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายและผู้ปฏิบัตินโยบายในท้องถิ่น ในบางครั้งจะดำเนินนโยบายตามแนวคิดด้านผลประโยชน์ มโนทัศน์ และยุทธวิธีขององค์การ ซึ่งไม่สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลที่กำหนดไว้ ส่วนกรณีพิพาทที่เนิน 491 วิกฤตการณ์ได้ดำเนินการถึงขั้นเตรียมพร้อมจะใช้กำลังต่อสู้กับพม่าแต่วิกฤตการณ์ได้แปรเปลี่ยนไปสู่ภาวะปรกติ เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้มีกระแสพระราชดำรัส ให้ทุกฝ่ายหาวิธีการแก้ปัญหาโดยสันติวิธี ดังนั้น ในกรณีนี้การดำเนินนโยบายของผู้ปฏิบัติ จึงยังไม่เป็นไปตามแนวคิดของตนเองและขององค์การอย่างไรก็ตาม องค์การที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบาย และผู้ปฏิบัตินโยบายในท้องถิ่น แม้ว่าโดยทั่วไปจะดำเนินตามแนวคิดด้านผลประโยชน์ มโนทัศน์ และยุทธวิธีขององค์การและของตนเองก็ตาม แต่องค์การเหล่านั้นยังคงยึดหลักนโยบายของชาติในแนวทางเดียวกัน ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของผลประโยชน์แห่งชาติเป็นสำคัญ