การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของรูปลักษณ์หน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ไทย และศึกษาถึงปัจจัยที่อาจเป็นเงื่อนไขให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการจัดหน้าในแต่ละช่วง โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา จากกลุ่มตัวอย่างหนังสือพิมพ์รายวันที่ศึกษามีทั้งสิ้น 11 ชื่อฉบับ จากการวิจัยพบว่า พัฒนาการจัดหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์รายวันสามารถแบ่งออกเป็น 2 ช่วงใหญ่ๆ ได้แก่ 1. ช่วงที่ไม่มีรูปแบบการจัดหน้า และ 2. ช่วงที่มีรูปแบบการจัดหน้า นอกจากนี้ในแต่ละช่วงยังสามารถแบ่งออกเป็นยุคๆ ได้อีก4 ยุค คือ 1. ยุคใบประกาศข่าว เป็นยุคที่หนังสือพิมพ์ได้เริ่มขึ้น ได้แก่หนังสือพิมพ์บางกอกรีคอร์เดอร์, Siam Daily Advertiser และข่าวราชการ 2. ยุคประกาศโฆษณาสินค้า เป็นยุคที่หน้าแรกเสนอแต่โฆษณาสินค้า ได้แก่หนังสือพิมพ์ The Bangkok Time, จีนโนสยามวารศัพท์, และไทย 3. ยุคแห่งความคล้ายคลึงของการจัดหน้าแบบมาตรฐานสากล เป็นยุคที่หนังสือพิมพ์มีการเปลี่ยนแปลง มีการวาง Lay-out ของหน้าแบบต่างๆ มีภาพขาวดำมีการพาดหัวข่าว ในยุคนี้หนังสือพิมพ์แต่ละฉบับมีการจัดหน้าที่คล้ายคลึงกันกับหนังสือพิมพ์ต่างประเทศ หนังสือพิมพ์ในยุคนี้ได้แก่ The Bangkok Time หลังปี 2484,ประชาชาติ, พิมพ์ไทย, Bangkok Post, สยามรัฐ และ ไทยรัฐ 4. ยุคแห่งความหลากหลายของเอกลักษณ์เฉพาะตน เป็นยุคที่หนังสือพิมพ์มีลักษณะเด่นเฉพาะของแต่ละฉบับ และหนังสือพิมพ์ยุคนี้มีการรับเอาเทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามาใช้ในการจัดหน้า มีการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกในการตกแต่งภาพ หรือการออกแบบตัวอักษร ใช้คอมพิวเตอร์ออกแบบหน้าแรก หนังสือพิมพ์ในยุคนี้ได้แก่Bangkok Post, สยามรัฐ และ ไทยรัฐ สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงในการจัดหน้าหนึ่ง ได้แก่ปัจจัยทางด้านเทคโนโลยี ปัจจัยทางด้านสังคม การเมือง เศรษฐกิจ การศึกษาและการแข่งขันระหว่างสื่อ