การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมในการเปิดรับสื่อมวลชนของคนหูหนวก รวมถึงการใช้ประโยชน์จากการเปิดรับสื่อสิ่งพิมพ์ ความต้องการในเนื้อหาสาระ และความสัมพันธ์ระหว่างพื้นฐานส่วนบุคคลกับการเปิดรับสื่อสิ่งพิมพ์ของคนหูหนวก ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นสมาชิกของสมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทย จำนวน 222 คนโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยมีผู้แปลภาษามือช่วยทำการสื่อสารระหว่างผู้วิจัยกับกลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษา ผลการวิจัยสรุปว่า คนหูหนวกมีการพึ่งพาสื่อต่างๆ เพื่อตอบสนองความต้องการและความพึงพอใจของตนเอง ข้อจำกัดด้านการสื่อสาร ไม่มีส่วนทำให้การเลือกพึ่งพาสื่อของคนหูหนวกถูกจำกัดแต่อย่างใด การนำเสนอเนื้อหาของสื่อที่มีทั้งภาพและคำบรรยายจะทำให้คนหูหนวกสามารถทำความเข้าใจต่อเนื้อหาที่สื่อนำเสนอได้ง่ายขึ้น จากการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เปิดรับสื่อหนังสือพิมพ์ค่อนข้างบ่อยประมาณ 4-6 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่น้อยกว่าการเปิดรับสื่อโทรทัศน์ ส่วนนิตยสารภาพยนตร์ และวิดิโอ มีการเปิดรับนานๆ ครั้ง กลุ่มตัวอย่างใช้ประโยชน์จากการเปิดรับสื่อสิ่งพิมพ์เพื่อทำให้รู้ข่าวสารบ้านเมืองมากที่สุด ในขณะเดียวกันสนใจอ่านเนื้อหาประเภทกีฬาและบันเทิงมากที่สุด และพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความต้องการให้สื่อสิ่งพิมพ์นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับคนหูหนวกมากขึ้น และต้องการให้สื่อสิ่งพิมพ์มีการนำเสนอเนื้อหาโดยใช้ภาษาง่ายๆ ใช้ประโยคสั้น มีภาพประกอบที่สามารถสื่อความหมายได้ชัดเจน จัดหน้าให้อ่านง่ายและจบภายในหน้าเดียว