งานวิจัยนี้โคลนยีนไซแลเนสจาก ~iStreptomyces~i sp. PC22 โดยใช้เซลล์เจ้าบ้านและพลาสมิดพาหะ 2 ระบบคือ ~iStreptomyces lividans~i TK21 กับpIJ699 หรือ pIJ702 และ ~iE.coil~i DH5(+,a) กับ pUC18 ผลการวิจัยเมื่อใช้~iStreptomyces lividans~i TK21 เป็นเซลล์เจ้าบ้านและ pIJ699 เป็นพลาสมิดพาหะ พบ 1 โคลนที่เสถียร ให้ชื่อโคลนนี้ว่า S-21 โดยให้แอคติวิตีของไซแลเนส1.21 หน่วยต่อมิลลิลิตร ซึ่งสูงกว่าเซลล์เจ้าบ้านประมาณ 2 เท่า แต่ไม่สามารถสกัดพลาสมิดได้ และเมื่อใช้ pIJ702 เป็นพลาสมิดพาหะ พบ 1 โคลนที่ย่อยสลายไซแลนได้จากการคัดเลือกเบื้องต้นบนอาหารแข็ง แต่สูญเสียแอคติวิตีเมื่อเลี้ยงในอาหารเหลว และพลาสมิดที่สกัดได้มีขนาดเท่ากับ pIJ702 แสดงว่ายีนไซแลเนสจาก ~iStreptomyces~i sp. PC22 และ ~iStreptomyces lividans~i TK21 มีความคล้ายคลึงกันมาก จึงทำให้เกิดรีคอมบิเนชันและนำเข้าสู่โครโมโซมของเซลล์เจ้าบ้าน หรือเกิดรีคอมบิเนชันและสูญเสียยีนไป ดังกรณีที่ใช้ pIJ699 และ pIJ702เป็นพลาสมิดพาหะตามลำดับ เมื่อใช้ ~iE.coli~i DH5(+,a) เป็นเซลล์เจ้าบ้าน พบ1 โคลน ให้ชื่อว่า E-8 มีแอคติวิตีของไซแลเนส 0.25 หน่วยต่อมิลลิกรัมโปรตีนซึ่งสูงกว่าเซลล์เจ้าบ้านประมาณ 3 เท่า และพบรีคอมบิแนนท์พลาสมิดขนาดประมาณ4.6 กิโลเบส โดยมีชิ้นดีเอ็นเอสอดแทรกประมาณ 1.9 กิโลเบส