วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

งานวิจัยนี้โคลนยีนไซแลเนสจาก Streptomyces sp. PC22 โดยใช้เซลล์เจ้าบ้านและพลาสมิดพาหะ 2 ระบบคือ Streptomyces lividans TK21 กับ pIJ699 หรือ pIJ702 และ E.coli DH5alpha กับ pUC18 ผลการวิจัยเมื่อใช้ Streptomyces lividans TK21 เป็นเซลล์เจ้าบ้านและ pIJ699 เป็นพลาสมิดพาหะ พบ 1 โคลนที่เสถียร ให้ชื่อโคลนนี้ว่า S-21 โดยให้แอคติวิตีของไซแลเนส 1.21 หน่วยต่อมิลลิลิตรซึ่งสูงกว่าเซลล์เจ้าบ้านประมาณ 2 เท่า แต่ไม่สามารถสกัด พลาสมิดได้ และเมื่อใช้ pIJ702 เป็นพลาสมิดพาหะพบ 1 โคลนที่ย่อยสลายไซแลนได้จากการคัดเลือกเบื้องต้นบนอาหารแข็ง แต่สูญเสียแอคติวิตีเมื่อเลี้ยงในอาหารเหลว และพาสมิดที่สกัดได้มีขนาดเท่ากับ pIJ702 แสดงว่ายีนไซแลเนสจาก Streptomyces sp. PC22 และ Streptomyces lividans TK21 มีความคล้ายคลึงกันมาก จึงทำให้เกิดริคอมบิเนชันและนำเข้าสู่โครโมโซมของเซลล์เจ้าบ้าน หรือเกิดรีคอมบิเนชันและสูญเสียยีนไป ดังกรณีที่ใช้ pIJ699 และ pIJ702 เป็นพลาสมิดพาหนะตามลำดับ เมื่อใช้ E.coli DH5alpha เป็นเซลล์เจ้าบ้าน พบ 1 โคลน ให้ชื่อว่า E-8 มีแอคติวิตีของไซแลเนส 0.25 หน่วยต่อมิลลิกรัมโปรตีน ซึ่งสูงกว่าเซลล์เจ้าบ้านประมาณ 3 เท่า และพบ รีคอมบิแนนท์พลาสมิดขนาดประมาณ 4.6 กิโลเบส โดยมีชิ้นดีเอ็นเอสอดแทรกประมาณ 1.9 กิโลเบส