การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการสอนภาษาแบบธรรมชาติในโรงเรียนอนุบาลในกรุงเทพมหานครด้านความต้องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ การศึกษาให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสอนภาษาแบบธรรมชาติ และการดำเนินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ประชากรที่ศึกษาคือ โรงเรียนอนุบาลในกรุงเทพมหานครที่ระบุว่าจัดการสอนภาษาแบบธรรมชาติในปีการศึกษา2539-2540 จำนวน 17 โรงเรียน กรณีตัวอย่าง 3 โรงเรียนได้แก่ โรงเรียนสุขเกษม โรงเรียนสุขสันต์ และโรงเรียนหรรษาการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถาม สัมภาษณ์และสังเกตอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการ และการรวบรวมหลักฐานต่างๆผลการวิจัยเกี่ยวกับสภาพและปัญหาการสอนภาษาแบบธรรมชาติในโรงเรียนอนุบาล ในกรุงเทพมหานคร พบว่า 1. ความต้องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ โรงเรียนส่วนใหญ่ ผู้บริหารเป็นผู้ตัดสินใจนำการสอนภาษาแบบธรรมชาติมาใช้ แต่ครูไม่มีความต้องการที่แท้จริงในการนำมาใช้ ครูที่สมัครใจนำมาใช้มักสอนได้สอดคล้องกับหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติมากกว่าครูที่ไม่สมัครใจนำมาใช้ 2. การศึกษาให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ผู้บริหารและครูส่วนใหญ่ไม่เข้าใจหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติอย่างกระจ่างชัด ทั้งผู้บริหารและครูส่วนใหญ่มุ่งศึกษากิจกรรมตามแนวการสอนภาษาแบบธรรมชาติมากกว่ามุ่งฝึกการคิดวิเคราะห์เพื่อเชื่อมโยงหลักการสอนกับกิจกรรม ส่งผลให้การนำมาใช้สอดคล้องกับหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติค่อนข้างน้อย ซึ่งปัญหานี้เป็นปัญหาอันเนื่องมาจากลักษณะของนวัตกรรมเชิงปรัชญา 3. การดำเนินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ผู้บริหารพยายามพัฒนาครูให้ความรู้เรื่องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ โดยเน้นที่การจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาแบบธรรมชาติมากกว่าพัฒนาครูให้เข้าใจหลักการ ครูส่วนใหญ่ขาดการสอนที่สะท้อนหลักการสำคัญในเรื่องการคาดคะเน โรงเรียนส่วนมากได้รับความกดดันจากการที่เด็กที่จบชั้นอนุบาลต้องไปสอบเข้าโรงเรียนประถมศึกษา