การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนามาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตนในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 810 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ มาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตนในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุ แบบประเมินสภาวะทางสุขภาพ และแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองสำหรับผู้สูงอายุ วิเคราะห์ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายในตามสูตรการหาสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค วิเคราะห์ความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์ด้วยสูตรการหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันโปรดักส์โมเมนต์ และวิเคราะห์ความตรงเชิงโครงสร้างด้วยวิธีวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันโดยใช้โปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยพบว่ามาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตนในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุมีคุณภาพสำคัญ ดังนี้ 1. ค่าความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายในของมาตรวัดเท่ากับ 0.94 2. ความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีความสัมพันธ์กับเกณฑ์รวมที่สร้างขึ้นจากแบบประเมินสภาวะทางสุขภาพ และแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองสำหรับผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (r = 0.55) 3. การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน สนับสนุนความตรงเชิงโครงสร้าง โดยยืนยันองค์ประกอบที่สำคัญ 4 องค์ประกอบได้แก่ ความสามารถทางการคิด ความสามารถทางสังคม ความสามารถทางร่างกาย และคุณค่าของตนเองโดยทั่วไป