วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

พัฒนามาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตน ในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 810 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ มาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตนในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุ แบบประเมินสภาวะทางสุขภาพ และแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองสำหรับผู้สูงอายุ วิเคราะห์ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน ตามสูตรการหาสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค วิเคราะห์ความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์ ด้วยสูตรการหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันโปรดักส์โมเมนต์ และวิเคราะห์ความตรงเชิงโครงสร้าง วิธีวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน โดยใช้โปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยพบว่า มาตรวัดความเชื่อในสมรรถนะของตน ในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุมีคุณภาพสำคัญ ดังนี้ 1. ค่าความเที่ยง แบบความสอดคล้องภายในของมาตรวัดเท่ากับ 0.94 2. ความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์ อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีความสัมพันธ์กับเกณฑ์รวมที่สร้างขึ้น จากแบบประเมินสภาวะทางสุขภาพและแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเอง สำหรับผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (r=0.55) 3. การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน สนับสนุนความตรงเชิงโครงสร้าง โดยยืนยันองค์ประกอบที่สำคัญ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ ความสามารถทางการคิด ความสามารถทางสังคม ความสามารถทางร่างกาย และคุณค่าของตนเองโดยทั่วไป