การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อส่งเสริมเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีวิจัยแบบสำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างของค่ามัชฌิมเลขคณิตโดยการทดสอบค่าที (T-test) และเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูในโรงเรียนที่มีขนาดต่างกันโดยการทดสอบค่าเอฟ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้บริหารและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานครมีความสนใจและเห็นด้วยกับแนวทางในการพัฒนาเด็กปัญญาเลิศและการจัดการศึกษาเพื่อส่งเสริมเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในโรงเรียนมัธยมศึกษาในระดับมาก แนวทางในการพัฒนาเด็กปัญญาเลิศที่เห็นด้วยมากที่สุดคือ การพัฒนาเด็กปัญญาเลิศควรพัฒนาทั้งร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคมไปพร้อมๆ กันส่วนการจัดการศึกษาเพื่อส่งเสริมเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในโรงเรียนมัธยมศึกษาที่เห็นด้วยมากที่สุดคือการพิจารณาจากผลงานของนักเรียนทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ในการคัดแยกเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์หลักสูตรควรเปิดโอกาสให้เด็กศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองให้มากและในการจัดรูปแบบหรือโปรแกรมการศึกษา ควรเปิดโอกาสให้เด็กศึกษาโดยใช้ชุดการสอนที่จัดให้เด็กโดยเฉพาะด้วยการค้นคว้าหาคำตอบเองโดยอิสระ และควรมีการเสริมการเรียนในเรื่องทันสมัยที่เกิดขึ้นในปัจจุบันตามความสามารถและความสนใจของเด็กเก่ง (2) ผู้บริหารและครูมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อส่งเสริมเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในโรงเรียนมัธยมศึกษาไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน แต่เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่า ผู้บริหารมีความเห็นด้วยมากกว่าครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน 8 ข้อ และ (3) ผู้บริหารและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร ในโรงเรียนขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็กมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อส่งเสริมเด็กปัญญาเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในโรงเรียนมัธยมศึกษาไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านแต่เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่ามีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เพียงข้อเดียว