วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีสำหรับระบบสืบค้นข้อความไทยที่ใช้โครงสร้างแฟ้มข้อมูลแบบผกผัน โดยที่เอกสารต่าง ๆ ที่ได้รับมานั้นสามารถมีคำที่ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของระบบได้ ปัญหานี้เกิดขึ้นจากการเขียนข้อความในภาษาไทยที่ไม่มีตัวกำหนดขอบเขตระหว่างคำ โดยอาศัยพจนานุกรมของระบบ ขั้นตอนวิธีที่นำเสนอนี้หาคำที่ยาวสุดต่าง ๆ ที่มีในพจนานุกรมที่ปรากฎในข้อความ จากนั้นสร้างกราฟที่แทนการติดกันและการทับกันของคำต่าง ๆ ในข้อความ โดยที่เส้นทางที่สั้นสุดในกราฟนี้แทนกลุ่มที่เล็กสุดของคำในข้อความที่เมื่อเลือกแล้วจะลดจำนวนสายอักขระย่อยที่ไม่รู้จักให้ปรากฏขึ้นเป็นจำนวนน้อยที่สุด สายอักขระย่อยเหล่านี้จะถูกเทียบกับพยางค์ต่าง ๆ ในข้อความ โดยการใช้ขั้นตอนวิธีการแบ่งพยางค์แบบใช้กฎ คำต่าง ๆ ที่ได้บนเส้นทางสั้นสุดของกราฟ และพยางค์ต่าง ๆ ที่ได้จากการเทียบกับสายอักขระย่อยที่ไม่เป็นคำที่รู้จัก จะเป็นกลุ่มของคำสำคัญในการจัดทำดัชนีของข้อความที่ได้รับ ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าจำนวนคำสำคัญที่หาได้นั้นลดจากจำนวนคำทั้งหมดที่หาได้จากข้อความประมาณ 72 %