การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์รูปแบบ เนื้อหา และความหมายของภาพอุปมาอุปไมย ตลอดจนการศึกษาความหลากหลายและแนวโน้มของการใช้ภาพอุปมาอุปไมยในโฆษณาสื่อนิตยสาร ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ในการศึกษาคือการวิจัยเชิงคุณภาพและแนวคิดสำคัญที่ใช้ในการศึกษาได้แก่แนวคิดทฤษฎี Interactionของ Max Black แนวคิดเชิงสัญญวิทยา (Semiology) ของRoland Barthes และแนวคิดการแบ่งประเภทของภาพอุปมาอุปไมยของ Charles Forceville ผลการวิจัยพบว่า ภาพอุปมาอุปไมยสามารถแบ่งได้เป็น 5 ประเภทได้แก่ 1. ภาพอุปมาอุปไมยแบบภาพเดี่ยวสื่อความหมาย (MP1s)2. ภาพอุปมาอุปไมยแบบภาพ 2 ภาพสื่อความหมาย (MP2s)3. ภาพเปรียบเทียบ (Ps) 4. วัจนะภาพอุปมาอุปไมย (VPMs)5. ภาพอุปมาอุปไมยแบบผสมผสาน (MPCs) ภาพอุปมาอุปไมยประกอบด้วยความหมาย 2 ระดับคือความหมายโดยตรง และความหมายนัยประหวัด ซึ่งถูกส่งผ่านตัวกลาง ได้แก่ Primary และ Secondary Subject ซึ่งสื่อความหมายถึงอรรถประโยชน์หรือคุณลักษณะของสินค้าหรือบริการ การตีความหมายของภาพประกอบด้วยการมีประสบการณ์ร่วมกันของผู้ส่งสาร และผู้รับสาร ตลอดจนบริบททางวัฒนธรรมและภูมิหลังของผู้รับสารเป้าหมาย ภาพอุปมาอุปไมยจึงสามารถสื่อสารได้อย่างสัมฤทธิผล