ไก่ป่า 2 ชนิดย่อยในประเทศไทยได้แก่ ไก่ป่าตุ้มหูขาว (Gallus gallus gallus) และไก่ป่าตุ้มหูแดง(Gallus gallus spadiceus) ถูกแบ่งตามความแตกต่างของสีที่ปรากฎบนแผ่นหนังด้านข้างแก้ม เก็บตัวอย่างจำนวน10 ตัวจากแต่ละชนิดย่อย มาเจาะเลือดเพื่อสกัดดีเอ็นเอทำการเพิ่มปริมาณยีนในหลอดทดลองด้วยปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสแล้วหาลำดับนิวคลิโอไทด์บนส่วน control regionของไมโตคอนเดรียลดีเอ็นเอ และทำการวัดขนาดความยาวแข้งความยาวของนิ้วที่สาม ความยาวจงอยปาก ความยาวปีก ความยาวจากโคนปากถึงท้ายทอย ชั่งน้ำหนัก และดูเพศ ผลการวิเคราะห์พบว่า มีเพียงความยาวจงอยปากเท่านั้นที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิเคราะห์ความแปรผันของลำดับนิวคลิโอไทด์บนไมโตคอนเดรียลดีเอ็นเอบนส่วนของ control region (D-loop)ความยาว 225 เบส พบว่าสามารถระบุความแตกต่างของตัวอย่างทั้งสองกลุ่มได้เมื่อวิเคราะห์ด้วยค่า genetic distanceโดยที่ค่าความแปรผันของนิวคลิโอไทด์ภายในชนิดย่อยมีค่าระหว่าง 0 ถึง 6.54 เปอร์เซนต์ ขณะที่ค่าดังกล่าวมีค่าระหว่าง 1.34 ถึง 8.0 เปอร์เซนต์ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองชนิดย่อย