การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ไพรเมอร์ (primer)ที่ใช้เพิ่มปริมาณไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอ (microsatellite DNA) ของไก่เลี้ยงมาใช้เพิ่มปริมาณไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอไก่ป่าตุ้มหูแดง ~iGallus gallus spadiceus~iและใช้ตรวจสอบความหลากหลายทางพันธุกรรมในประชากรทางตอนเหนือ (จังหวัดแพร่และพะเยา) และทางตอนใต้ (จังหวัดชุมพร) จากการตรวจสอบไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอทั้งหมด 6 ตำแหน่งคือ HUJ1 HUJ2 HUJ7 ADL37 LEI73 และ LEI92 โดยอาศัยกระบวนการลูกโซ่โพลีเมอร์เรส (polymerase chain reaction) พบว่าไพรเมอร์จากไก่เลี้ยงทั้งหมดที่เลือกใช้สามารถเพิ่มปริมาณไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอจากดีเอ็นเอต้นแบบ (DNA template) ของไก่ป่าตุ้มหูแดงที่สกัดด้วย Chelex('(R))100 ได้ จากไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอที่เลือกใช้ทั้งหมดพบว่า 5 ตำแหน่ง คือ HUJ1,HUJ2, HUJ7, LEI73 และ LEI92 มีความหลากหลายสูง และพบว่ามีจำนวนอัลลีล(allele) แต่ละตำแหน่งเป็น 9, 13, 8, 10 และ 8 ตามลำดับ และพบว่าทุกตำแหน่งมีอัลลีลร่วม (shared allele) ระหว่าง 2 แหล่ง ความถี่อัลลีลที่ตำแหน่งHUJ1, HUJ2, HUJ7 และ LEI92 ในประชากรทางตอนเหนือเป็นไปตามกฎของHardy-Weinberg แต่มีเพียง 2 ตำแหน่งคือ HUJ2 และ LEI92 ในประชากรจากจังหวัดชุมพรที่เป็นไปตามกฎนี้ จากการวิเคราะห์ geographic heterogeneityแสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างประชากรทางตอนเหนือและจังหวัดชุมพรที่ตำแหน่ง HUJ1 (P = 0.109) HUJ2 (P = 0.313) HUJ7(P = 0.065) และ LEI92 (P = 0.465) แต่พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ตำแหน่ง LEI73 (P = 0.013) ระหว่างสองประชากร