การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงแนวคิดหลักการและปัญหาทางกฎหมายของการจัดโครงสร้างทางการปกครองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จากการวิจัยพบว่า นับแต่การเปลี่ยนแปลงการปกครองปี ค.ศ.1975 เป็นต้นมาโครงสร้างทางการปกครองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวยืนอยู่บนหลักการกระจายอำนาจโดยมีการจัดระเบียบบริหารส่วนราชการท้องถิ่นที่มีความเป็นอิสระแยกจากราชการบริหารส่วนกลาง โครงสร้างทางการปกครองดังกล่าวได้มีการเปลี่ยนแปลงไปเมื่อได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวปี 1991 รัฐธรรมนูญได้กำหนดให้ทุกองค์กรของรัฐได้รับการจัดตั้งขึ้นบนหลักการรวมศูนย์ประชาธิปไตย แต่ในมติของกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคกลับมอบอำนาจอย่างมากมายให้แก่ผู้ปกครองท้องถิ่น โครงสร้างทางการปกครองในปัจจุบันได้ก่อให้เกิดปัญหาหลายประการให้แก่ความสัมพันธ์ระหว่างราชการบริหารส่วนกลางกับการปกครองท้องถิ่น จากการศึกษาจึงเสนอแนวทางในการแก้ปัญหาโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการต่างๆ ไว้ 3 แนวทางดังนี้ 1. ปรับปรุงโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลาง โดยให้ยกฐานะตำแหน่งรองรัฐมนตรีให้สูงขึ้น ให้มีส่วนราชการที่ทำหน้าที่เลขานุการ และมีตำแหน่งผู้ตรวจราชการ 2. กำหนดโครงสร้างอำนาจหน้าที่ของการปกครองท้องถิ่นให้ชัดเจนและต้องชี้ให้เห็นอำนาจหน้าที่ของการปกครองท้องถิ่นในการดำเนินกิจการต่างๆ 3. ลดบทบาทอำนาจหน้าที่ของผู้ปกครองท้องถิ่นลงโดยเฉพาะเจ้าแขวงเจ้าครองกำแพงนคร เจ้าเมืองและให้มีหน่วยงานที่ให้คำปรึกษาในการดำเนินการของผู้ปกครองท้องถิ่น