ในการศึกษาพิษของเมโธมิลซึ่งเป็นสารกำจัดศัตรูพืชกลุ่มคาร์บาเมต โดยให้เมโธมิลแก่หนูขาวทางปากครั้งเดียวและหลายครั้ง พบว่า หนูขาวที่ได้รับเมโธมิลครั้งเดียวในขนาด 3-7 มก./กก. มีระดับเอนซัยม์แลคเตทดีฮัยโดรจีเนสเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในวันที่ 1 หลังจากได้รับเมโธมิลโดยหนูขาวที่ได้รับเมโธมิลในขนาด 7 มก./กก. มีระดับเอนซัยม์เพิ่มขึ้นสูงสุดและมีระดับแลคเตทดีฮัยโดรจีเนสไอโซเอนซัยม์ชนิดที่ 3 (LDH-3) และชนิดที่ 4 (LDH-4) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญร่วมด้วย ในวันที่ 3 หลังจากได้รับเมโธมิลหลังจากนั้นระดับเอนซัยม์ดังกล่าวจะลดลงสู่ระดับปกติในวันที่5 และ 7 หลังจากได้รับเมโธมิล ในการศึกษาพิษของเมโธมิลต่อม้าม พบว่า หนูขาวที่ได้รับเมโธมิลในขนาด 6 และ 8 มก./กก. มีน้ำหนักของม้ามและร้อยละของเซลล์ของม้ามที่มีชีวิต (splenocyte viability)ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในวันที่ 1 และ 3 หลังจากได้รับเมโธมิลพิษต่อม้ามที่เกิดจากเมโธมิลนี้สามารถยับยั้งได้โดยสารอะเซติลซิสเทอีน (N-acetylcysteine) ผลดังกล่าวอาจมีกลไกหลายอย่างที่เกี่ยวข้องซึ่งควรมีการศึกษาเพิ่มเติมต่อไป