กระบวนการให้คำปรึกษาก่อนการบริจาคโลหิตนั้น เป็นประบวนการที่สำคัญกระบวนการหนึ่งในการคัดกรองผู้บริจาคโลหิตเพื่อให้ผู้บริจาคโลหิตได้พิจารณาตนเองว่าโลหิตที่บริจาคมีความปลอดภัยและมีคุณภาพ สามารถนำไปใช้ในการรักษาพยาบาลผู้ป่วยได้อย่างปลอดภัย การศึกษาการงดบริจาคโลหิตในผู้บริโภคโลหิตนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงอัตราการงดบริจาคโลหิตของผู้บริจาคโลหิตและสาเหตุของการงดบริจาคโลหิต การสำรวจโดยใช้แบบสอบถามกับผู้บริจาคโลหิตที่บริจาคโลหิต ณ ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2540 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ.2541 จำนวน 4,170 คน ผลการศึกษา พบว่าอัตราการงดบริจาคโลหิต ร้อยละ 15.3โดยอัตราการงดบริจาคโลหิตในผู้บริจาคโลหิตรายใหม่ ร้อยละ 26.6ในผู้บริจาครายเก่า ร้อยละ 3.3 ในเพศหญิง ร้อยละ 19.5 ในเพศชาย ร้อยละ 11.1 ในกลุ่มนักเรียน นักศึกษา ร้อยละ 20.3กลุ่มสถานภาพสมรสหม้าย ร้อยละ 23.7 และคนโสดร้อยละ 15.0ในวันราชการ ร้อยละ 18.3 ในวันหยุดราชการ ร้อยละ 10.2ในการงดบริจาคโลหิต เป็นการงดบริจาคโลหิตด้วยตนเองร้อยละ 8.9 และการงดบริจาคโลหิตโดยเจ้าหน้าที่แนะนำร้อยละ 6.2 โดยการงดบริจาคโลหิตชนิดถาวร ร้อยละ 14.1และชนิดชั่วคราว ร้อยละ 1.0 การงดบริจาคโลหิตในผู้บริจาคโลหิตรายใหม่กับผู้บริจาคโลหิตรายเก่า การงดบริจาคโลหิตในวันราชการกับวันหยุดราชการ การงดบริจาคโลหิตโดยผู้บริจาคโลหิตกับโดยเจ้าหน้าที่แนะนำ และการงดบริจาคโลหิตชนิดถาวรกับชนิดชั่วคราว มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.01) โดยที่สาเหตุของการงดบริจาคโลหิตที่พบมากที่สุดคือ ความเข้มข้นของโลหิตต่ำ (ร้อยละ 36.6) การรับประทานยาปฏิชีวนะ (ร้อยละ 19.2) และการมีเพศสัมพันธ์กับบุคคลอื่นที่ไม่ใช่สามีหรือภรรยาโดยไม่สวมถุงยางอนามัย ภายในเวลา3 เดือน (ร้อยละ 5.3)